పాకిస్తాన్ లో ఉదారవాదారినికీ, హేతువాదానికీ తావు లేని పరిస్థితులను మతవాదులు సృష్టిస్తున్నారు. సమాజంలో మతవాదుల ఆధిపత్యం వేగంగా, ప్రమాదకరంగా పెరుగుతోంది. ఆత్మాహుతి దాడులు పెరిగిపోతున్నాయి. ఉదారవాదుల నోళ్ళు మూయించడానికీ, వారిని అణచివేయడానికి మతసంస్థలు పూనుకున్నాయి. ప్రభుత్వం నిస్సహాయ స్థితిలోకి వెళ్ళిపోతున్నది. మంగళవారంనాడు పాకిస్తాన్ లోని పంజాబ్ రాష్ట్ర గవర్నర్ సల్మాన్ తసీర్ దారుణ హత్య ఈ ధోరణికి తాజా నిదర్శనం. ఇందిరాగాంధీని అంగరక్షకుడు కాల్చి చంపినట్టే తసీర్ ను కూడా ఆయన అంగరక్షకుడు మలిక్ ముంతాజ్ హుస్సేన్ ఖాద్రీ అనేక విడతల కాల్పులు జరిపి హత్య చేశాడు. ఇందిర హంతకులదీ మతావేశమే. తసీర్ హంతకుడిదీ మతావేశమే.
పాకిస్తాన్ లో దైవదూషణ చట్టాన్ని సవరించాలని ఉదారవాదులు కొంతకాలంగా కోరుతున్నారు. దైవదూషణకు ఒడిగట్టిందనే ఆరోపణపై ఆసియా బీబీ అనే క్రైస్తవ మహిళకు నిరుడు నవంబరులో కోర్టు మరణశిక్ష విధించింది. చాలామంది ఉదారవాదులతో పాటు పంజాబ్ గవర్నర్ కూడా ఆసియా బీబీ కేసును తిరిగి సమీక్షించాలనీ, దైవదూషణ చట్టాన్ని సవరించాలని కోరాడు. షెక్ పురా జైలులో ఉన్న ఆసియా బీబీని కలుసుకొని సంఘీభావం ప్రకటించాడు. ఆమెకు క్షమాభిక్ష పెట్టాలని కోరుతూ దేశాధ్యక్షుడు ఆసిఫ్ అలీ జర్దారీకి వినతిపత్రం పంపించాడు. మతవాదులు ఎంత ఒత్తిడి తెచ్చినప్పటికీ తసీర్ తన వైఖరి మార్చుకోలేదు. దైవదూషణ చట్టానికి సవరణ తేవాలన్న వాదనకు వ్యతిరేకంగా మతవాదులు మంగళవారంనాడు ఇచ్చిన బంద్ పిలుపును వ్యతిరేకిస్తూ తసీర్ తన ట్విట్టర్ లో రాసుకున్నాడు. ‘దైవదూషణ చట్టం విషయంలో లొంగిపోవలసిందిగా నాపైన మతవాదుల ఒత్తిడి తీవ్రంగా ఉంది. నేను లొంగిపోవడానికి నిరాకరించాను. ఇందుకోసం నిలబడిన చివరి మనిషిని నేను ఒక్కడినే అయినా సరే రాజీ ప్రసక్తి లేదు’ అంటూ తసీర్ తన హత్యకు కొన్ని గంటల ముందు ట్విట్టర్ లో నిర్ద్వంద్వంగా ప్రకటించాడు.
పాకిస్తానీయుల మానసిక స్థితికి అద్దం పట్టే బ్లాగులనూ, ట్విట్టర్లనూ పరిశీలిస్తే ఆ దేశంలో ఉదారవాదులకూ, మతవాదులకూ మధ్య పోరాటం ఏ స్థాయిలో జరుగుతోందో తెలుస్తుంది. ‘సల్మాన్ తసీర్ వెళ్ళిపోయాడు. కానీ ప్రతి వీధిలోనూ, ప్రతి మలుపులోనూ, ప్రతి వార్తా సంస్థలోనూ ఖాద్రీలు ఉన్నారు. పాకిస్తాన్ ను కేన్సర్ పీడిస్తోంది’ అంటూ ఒక ఉదారవాది తన బ్లాగ్ లో వాపోయాడు. కొన్ని వారాల కిందట పాకిస్తాన్ లో ప్రజాస్వామ్య పౌరుల సంస్థ ‘సిటిజెన్స్ ఫర్ డెమాక్రసీ’ వెలిసింది. పాకిస్తాన్ లో ఫాసిస్టు వ్యవస్థను నెలకొల్పడానికి మతవాదులు హింసను ఆయుధంగా చేసుకున్నారంటూ ఈ సంస్థ వ్యాఖ్యానించింది. ఆసియా బీబీని హత్య చేసినవారికి యాభై వేల రూపాయల బహుమతి ప్రకటించిన ముల్లా పైన సర్కార్ ఎటువంటి చర్యా తీసుకోకపోవడాన్ని ఈ సంస్థ విమర్శించింది. దైవదూషణ చట్టాన్ని కనుక సవరిస్తే పాకిస్తాన్ లో ‘ఖూన్ కీ నదియా- నెత్తుటి నదులు’ పారుతాయంటూ ఆ ముల్లా హెచ్చరించాడు. మతవాదులకు పాలకుల మద్దతు ఉండటం, మతమే పాకిస్తాన్ రాజ్యానికి ఆయువుపట్టు కావడం వల్ల మతవాదులపైన ప్రభుత్వాలు చర్యలు తీసుకునే ఆస్కారం లేదు. దైవదూషణ చట్టానికి సవరణ చేయాలంటూ వాదిస్తున్న మరో ప్రముఖ పాకిస్తానీ రాజకీయవేత్త షెర్రీ రెహమాన్ భద్రత గురించి పౌరులు ఆందోళన వెలిబుచ్చుతున్నారు.
తసీర్ ను హత్య చేసిన ఖాద్రీని హీరోగా పరిగణిస్తున్నవారి సంఖ్య తక్కువేమీ లేదు. ఖాద్రీ మద్దతుదారులు తాజాగా ఒక ఫేస్ బుక్ సృష్టించారు. అరెస్టు చేసిన ఖాద్రీని వెంటనే విడుదల చేయించేందుకు అవసరమైన నిర్ణయం ప్రకటించవలసిందిగా పాకిస్తాన్ సుప్రీకోర్టుకు వందలాదిమంది ఈ పేస్ బుక్ ద్వారా విజ్నప్తి చేస్తున్నారు. మతవాదులకూ, ఉదారవాదులకూ ఈ ఫేస్ బుక్ లో భీకరమైన వాగ్వాదం సాగుతోంది. పాకిస్తాన్ సమాజంలో నెలకొన్న సంక్షోభానికి ఈ ధోరణులు అద్దం పడుతున్నాయి. మతోన్మాదం, ఉగ్రవాదం. తాలిబాన్ ప్రభావం, ముల్లాల ఆధిపత్యం, మతవాదులకు రాజకీయ పార్టీల ప్రాధాన్యం, ఇస్లామీయ రాజ్యంగా పాకిస్తాన్ ను ప్రకటించడం వంటి అనేక చర్యల ద్వారా పాకిస్తాన్ పాలకులే ఇటువంటి ప్రమాదకరమైన ధోరణిని ప్రోత్సహించారు. నిజానికి ఈ రోజున సైతం పాకిస్తాన్ సమాజంలో మతవాదుల కంటే ఉదారవాదులే ఎక్కువ. కానీ రాజ్యం మద్దతు మతవాదులకు ఉండటం, మతవాదులకు తీవ్రమైన అభిప్రాయాలు ఉండటం, తమ వాదనతో ఏకీభవించనివారిని చంపివేయడమే విధానంగా నిర్ణయించుకోవడంతో పాకిస్తాన్ లో సంక్షోభం రోజురోజుకూ తీవ్రరూపం దాల్చుతోంది. ఇది భారత ఉపఖండానికి ప్రమాద హేతువు.
(ఈ వ్యాసాన్ని శ్రీ రామచంద్రమూర్తి గారు.. hmtv సంపాదకీయం "హంసధ్వని" కోసం 05-01-2011న రాశారు. శ్రీ మూర్తిగారి మరిన్ని hmtv సంపాదకీయ వ్యాసాలు చూడాలనుకుంటే.. www.hmtvhamsadhwani.blogspot.com క్లిక్‌ చేయండి)
Wednesday, January 5, 2011
Sunday, January 2, 2011
తెలివిడి కాదు.. తెగింపు కావాలి
దేశాన్ని పాలించే వారికి కేవలం తెలివితేటలు ఉంటే సరిపోదు. మనసుండాలి. ప్రజలకు మేలు చేయాలన్న తపన ఉండాలి. క్లిష్టమైన సమయాలలో తెగించి నిర్ణయాలు తీసుకొనే ధైర్యం ఉండాలి. నిర్ణయాల ఫలితాలను ఎదుర్కొనే సామర్థ్యం ఉండాలి. పరిపాలకులు నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి భయపడకూడదు. కొన్ని నిర్ణయాలు సత్ఫలితాలు ఇస్తాయి. మరికొన్ని దుష్ఫలితాలు ఇవ్వవచ్చు. అయినా సరే, ఏదో ఒక నిర్ణయం తీసుకొని తీరాలి. ఏ నిర్ణయమూ తీసుకోని పాలకులకు అధికారంలో ఉండే అర్హత లేదు. నిష్క్రియాపరత్వానికి మించిన ప్రమాదం మరొకటి లేదు. సమస్త జనులందరూ ఆమోదించే నిర్ణయాలంటూ ఎక్కడా, ఏ వ్యవస్థలోనూ ఉండవు. సకాలంలో ఏదో ఒక నిర్ణయం తీసుకోకపోతే సమస్యలు జటిలమై సంక్షోభాలకు దారి తీస్తాయి. గతంలో దారి తీశాయి. వర్తమానంలో తీస్తున్నాయి. పరిపాలన జ్యూతక్రీడ కాదు. ఒక పాచిక తర్వాత మరో పాచిక ప్రయోగించడం కాదు. దేశీయాంగ మంత్రి చిదంబరం తాజా పాచిక పారలేదు. ఆయన నాలుగు రోజుల కిందట ప్రయోగించిన పాచిక పాతదే. పాచిపోయినదే. సంవత్సరం క్రితం ఉపయోగించిందే. అంతకంటే భిన్నంగా, వినూత్నంగా, విశాలంగా ఆలోచించే సృజన కానీ, సాహసం కానీ హోమంత్రికీ, ప్రధానమంత్రికీ, వారిని నడిపిస్తున్న అధిష్ఠాన దేవతకీ లేకపోవడం అనర్థ హేతువు. ఈ వ్యాఖ్య తెలంగాణ సమస్యకి మాత్రమే పరిమితం కాదు. యూపీఏ ప్రభుత్వం కొన్నేళ్ళుగా అనేక సమస్యలపై ప్రదర్శిస్తున్న సాచివేత ధోరణికీ, అశక్తతకీ వర్తిస్తుంది. రెండేళ్ళ కిందటే నాటి టెలికాం శాఖ మంత్రి రాజాను అడ్డగోలుగా గడ్డితినకుండా అరికడితే ఈ రోజున ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్ అవమానభారంతో తలవంచుకోవలసిన దుస్థితి దాపురించేది కాదు. ప్రధాన ప్రతిపక్షమైన భారతీయ జనతా పార్టీకి ఇంత ఊపు వచ్చేది కాదు. మంత్రిమండలి నుంచి రాజాని తొలగించాలనే నిర్ణయం సకాలంలో తీసుకోకపోవడం వల్ల ఎంత నష్టం కలిగిందో అందరికీ తెలుసు. సురేష్ కల్మాడీ నేపథ్యం తెలిసి కూడా ఆయనపైన నిఘా పెట్టాలన్న నిర్ణయం తీసుకోకపోవడం వల్ల కామన్ వెల్త్ గేమ్స్ లో ఎంత అవినీతి జరిగిందో, దేశానికి ఎంత అపకీర్తి వచ్చిందో చెప్పనక్కరలేదు. జమ్మూ-కశ్మీర్ లో అయిదు మాసాలపాటు విద్యార్థులు బడులు వదిలి వీధులలోకి వచ్చి రాళ్ళు రువ్వడాలూ, భద్రతాదళాలు కాల్పులు జరపడాలూ జరిగిన మీదట అక్కడికి పార్లమెంటు సభ్యల కమిటీని పంపించడం మంచి నిర్ణయమే. ఆ కమిటీ తిరిగి వచ్చిన తర్వాత దాని కొనసాగింపుగా అంతకంటే ఉన్నత స్థాయి కమిటీని కానీ బృందాన్ని కానీ పంపితే సమంజసంగా ఉండేది. అట్లా చేయకుండా ఒక జర్నలిస్టునూ, ఒక అధ్యాపకురాలినీ, ఒక అధికారినీ పంపించడం, జమ్మూ-కశ్మీర్ లో తీరికగా పర్యటించి నివేదిక సమర్పించేందుకు వారికి ఒక సంవత్సరం వ్యవధి ఇవ్వడం క్షమార్హం కాని తప్పుడు నిర్ణయం.
తెలంగాణ విషయంలో సైతం ఒక అడుగు ముందుకు వేయడం, రెండు అడుగులు వెనక్కు వేయడం చందంగానే ఉంది దేశీయాంగ మంత్రి తీరు. నిరుడు జనవరి 5వ తేదీన రాష్ట్రం నుంచి ఎనిమిది గుర్తింపు కలిగిన పార్టీల నుంచి ఇద్దరేసి ప్రతినిధులను పిలిపంచడం వల్ల కాంగ్రెస్, తెలుగుదేశం పార్టీలు తెలంగాణవాదాన్నీ, సమైక్యవాదాన్నీ వినిపించాయి. దరిమిలా శ్రీకృష్ణ కమిటీని నియమించి, సంవత్సరంపాటు కాలక్షేపం చేశారు. కమిటీ నివేదిక అందిన తర్వాత తిరిగి ఎనిమిది పార్టీల నుంచి ఇద్దరేసి ప్రతినిధులను ఢిల్లీకి ఆహ్వానించారు. ఇందువల్ల ప్రయోజనం ఏమిటో దేశీయాంగ మంత్రికే తెలియాలి. ఇంకా దాగుడు మూతలు ఆడాలని అనుకోవడం, కాంగ్రెస్ పార్టీ అధ్యక్షురాలు మరికొంత కాలం మౌనం పాటించాలనుకోవడం, రాష్ట్ర ప్రజలను గందరగోళంలో ఉంచాలనుకోవడం వ్యూహం అనిపించుకోదు. చేతగానితనం అనిపించుకుంటుంది. పిరికితనం అనిపించుకుంటుంది. దూరదృష్టి లేమి అనిపించుకుంటుంది. అవివేకం అనిపించుకుంటుంది. బాధ్యతారాహిత్యం అనిపించుకుంటుంది. దౌర్బల్యం అనిపించుకుంటుంది. బంతిని ప్రత్యర్థి కోర్టులోకి లాఘవంగా తన్నినందుకు చిదంబరం తనను తాను అభినందించుకుంటున్నారేమో తెలియదు. కానీ అఖిలపక్ష సమావేశాన్ని మరోసారి నిర్వహించాలన్న నిర్ణయాన్ని ఆలోచనాపరులు ఎవ్వరూ స్వాగతించడం లేదు. తెలంగాణవాదులు మాత్రమే కాదు, సమైక్యవాదులు సైతం ఈ విషయంలో సంతోషంగా లేరు. తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితి, భారతీయ జనతా పార్టీలు అఖిలపక్ష సమావేశానికి హాజరు కారాదని నిర్ణయించుకోవడంలో వింత లేదు. తెలుగుదేశం పార్టీ సైతం ఇదే నిర్ణయం తీసుకుంటుందనడంలో సందేహం లేదు. కాంగ్రెస్ కు చెందిన తెలంగాణ పార్లమెంటు సభ్యులు కూడా అఖిలపక్షం అక్కరలేదంటున్నారు. ఎవరితో నిర్వహిస్తారు అఖిలపక్ష సమావేశం? పీఆర్ పీ, సీపీఐ నాయకులతోనా?
ఇప్పుడు జరగవలసింది ఒక్కటే. శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదికను విడుదల చేయాలి. ఆఖరికి ఈ సమస్యకు కావలసింది రాజకీయ పరిష్కారం కనుక సోనియాగాంధీ రంగప్రవేశం చేయాలి. కేంద్ర ప్రభుత్వమే ఒక నిర్ణయం తీసుకోవచ్చు. కాదంటే రాష్ట్రంలోని అన్ని పార్టీల అధ్యక్షులతో పాటు, జాతీయ పార్టీల జాతీయ స్థాయి అధ్యక్షులను కూడా ఆహ్వానించి ఒక సమావేశం నిర్వహించాలి. సమస్యను అన్నికోణాల నుంచీ కూలంకషంగా చర్చించి బాధ్యతాయుతమైన నిర్ణయం తీసుకోవాలి. సమావేశం ఒకరోజు జరగవచ్చు. వారంరోజులు జరగవచ్చు. ఇబ్బంది లేదు. నిజాయితీగా, నిస్సంకోచంగా అన్ని విషయాలూ చర్చించి ఏకాభిప్రాయానికి రావాలి. అవసరమైతే అన్ని పక్షాలూ కొన్ని త్యాగాలు చేయాలి. రాజీపడాలి. సర్దుబాటు చేసుకోవాలి. ఏ నిర్ణయాలు తీసుకున్నప్పటికీ వాటికి అన్ని పార్టీలూ విధిగా కట్టుబడి ఉండాలి. ప్రజలకు వివరించి, వారిని ఒప్పించే బాధ్యత కూడా అన్ని రాజకీయ పార్టీలూ తీసుకోవాలి. శాశ్వత పరిష్కారం సాధించాలి. రాష్ట్రాన్ని కొంతకాలంగా పట్టిపీడిస్తున్న అనిశ్చితి తొలగిపోవాలి. భవిష్యత్ చిత్రపటం స్పష్టంగా రూపొందించుకోవాలి. ఏ నిర్ణయాలు తీసుకున్నప్పటికీ వాటిని శాంతయుతంగా, సామరస్యంగా అమలు చేయడానికి అవసరమైన కార్యాచరణ పథకం రూపొందించాలి.
ఇంతకాలం ఆడిన ఆటలు చాలు. దాగుడుమూతలు చాలు. చేసిన విన్యాసాలు చాలు. వ్యూహరచన చాలు. వేసిన ఎత్తుగడలు చాలు. ప్రదర్శించిన నాటకీయత చాలు. వంచనశిల్పం చాలు. జరిగిన ప్రాణనష్టం చాలు. మనోవేదన చాలు. చంద్రబాబు నాయుడిని ఇరకాటంలో పెట్టాలనో, జగన్మోహన్ రెడ్డి ఆటకట్టించాలనో ఆలోచించి, తక్షణ ప్రయోజనాలు ఆశించి పాచికలాడటం మానుకోవాలి. నిజాయితీనీ, పారదర్శకతనూ ప్రజలు హర్షిస్తారని బీహార్ శాసనసభ ఎన్నికల ఫలితాలు తాజాగా నిరూపించాయి. ప్రతిసారీ సమస్యను దాటవేస్తూ మసిబూసి మారేడుకాయ చేయాలని ప్రయత్నిస్తే పాలకపక్షానికి ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఆబోరు దక్కదు. దక్షిణాదిన మిగిలిన ఒకే ఒక కోట కుప్పకూలుతుంది. ఇది తాజా ప్రమాద హెచ్చరిక.
ప్రజల మనీషి.. కన్నబిరాన్
న్యాయవాదులు చాలా మంది ఉన్నారు. రెండు చేతులా అదేపనిగా గడిస్తున్న క్రిమినల్ లాయర్లు ఉన్నారు. రాజకీయ నాయకుల ప్రాపకంతో న్యాయమూర్తులుగా పదవులు సంపాదించినవారున్నారు. ఆ పదవులను వినియోగించుకొని కోట్లకు పడగలెత్తినవారున్నారు. వీరిలో చాలామందిని సమాజం గౌరవించదు. ఇందుకు భిన్నంగా న్యాయంకోసం, ధర్మంకోసం మడమ తిప్పకుండా నిలిచి పోరాడి ప్రజల గుండెల్లో గూడు కట్టుకున్నవారు బహుకొద్దిమంది ఉంటారు. అటువంటి సిసలైన ప్రజాన్యాయవాదులలో అగ్రగణ్యుడు గురువారంనాడు కన్నుమూసిన కన్నబిరాన్. న్యాయవాద వృత్తికి వన్నె తెచ్చినవాడు, న్యాయవాద వృత్తిని సార్థకం చేసినవాడు కందాళ గోపాలస్వామి కన్నబిరాన్.రాజ్యాంగ స్ఫూర్తిని బాగా వంటబట్టించుకున్న హక్కుల యోధుడు ఆయన. రాజ్యాంగ స్ఫూర్తిని పరిరక్షించడమే కర్తవ్యంగా నిర్దేశించుకున్ననూటికి నూరు పాళ్ళు ప్రజాస్వామ్యవాది. ఎక్కడ అన్యాయం జరిగితే అక్కడ ప్రత్యక్షమై కత్తిదూసిన సమరశీలుడు. నిరుపేదలకూ, దుర్బలులకూ న్యాయభిక్ష పెట్టిన ధీశాలి. బడుగుల పక్షాన పోరాడే క్రమంలో పాదరసం వంటి బుర్రనూ, అపారమైన న్యాయశాస్త్ర పరిజ్నానాన్నీ, అద్భుతమైన వాక్పటిమనూ, అసాధారణమైన సమయస్ఫూర్తినీ, సహజసిద్ధమైన సత్యాగ్రహాన్నీ, నిరుపమానమైన నిర్భీతినీ ఆయుధాలుగా చేసుకున్న అతిరథుడు. విచారణ లేకుండా జైళ్ళలో మగ్గుతున్న వందలాదిమందికి విముక్తి ప్రసాదించిన పేదలపాలిట దేవుడు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ లో హక్కుల కార్యకర్తలపైనా, విరసం నాయకులపైనా, బడుగువర్గాలకు చెందిన అనేక మందిపైనా పోలీసులు పెట్టిన కుట్రకేసులను తన వాదనతో పటాపంచలు చేయడమే కాకుండా దేశవ్యాప్తంగా సంచలనం సృష్టించిన పలు కేసులలో కన్నబిరాన్ డిఫెన్స్ లాయర్ గా వ్యవహరించారు. పార్లమెంటు మీద ఉగ్రవాదుల దాడి కేసులో, కోయంబత్తూరు బాంబు పేలుళ్ళ కేసులో, మదురైలో ఆర్ ఎస్ ఎస్ భవనం పేల్చివేత కేసులో, వీరప్పన్ అనుచరులపైన టాడా కేసులో, తమిళ పులుల నాయకుడు కిట్టూ కేసులో ఆయన వాదించారు. కారంచేడు, చుండూరు వంటి కేసులలోనూ, రామనగర్ కుట్ర కేసుల వంటి కేసులలోనూ తాను వాదించడమే కాకుండా అటువంటి కేసులలో వాదించడానికి అనేకమంది యువన్యాయవాదులకు శిక్షణ ఇచ్చారు. విచారణ లేకుండా నిర్బంధంలో ఉన్నవారి రాజకీయ సిద్ధాంతాలతో, నేపథ్యంతో నిమిత్తం లేకుండా రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన ప్రాథమిక హక్కును కాపాడటంకోసం జీవితం అంకితం చేసిన న్యాయవాది కన్నబిరాన్.
రాజకీయ పార్టీలతో కానీ సైద్ధాంతిక విభేదాలతో కానీ ప్రమేయం లేకుండా ఎవరికి అన్యాయం జరిగినా ఎదిరించేవారు. ఆత్యయిక పరిస్థితిలో అన్ని పార్టీల నాయకుల పరఫునా అనేక హెబియస్ కార్పస్ పిటిషన్లు దాఖలు చేసి వాదించారు. చమత్కార భాషణంలో, వాగ్బాణాలు సంధించడంలో, ప్రత్యర్థి ఆత్మవిశ్వాసాన్ని తునాతునకలు చేయడంలో కన్నబిరాన్ ది ప్రత్యేక శైలి. రౌడీషీటర్ గా పేరుమోసిన కొత్తదాస్ తరఫున వాదించడాన్ని ఆక్షేపించిన ఒక న్యాయమూర్తితో ‘ఎవరికి తెలుసు మిలార్డ్, ఆయన ఏదో ఒక రోజున మన ముఖ్యమంత్రి కావచ్చు’ అంటూ కన్నబిరాన్ చేసిన వ్యాఖ్య నేరప్రపంచానికీ, రాజకీయరంగానికీ మధ్య బలపడుతున్న అపవిత్రబంధంపైన ఖడ్గప్రహారం.
రాజ్యాంగ స్ఫూర్తికి భిన్నంగా ఎవరు వ్యవహరించినా కన్నబిరాన్ సహించేవారు కాదు. ప్రధాని కావచ్చు. ముఖ్యమంత్రి కావచ్చు. ప్రధాన న్యాయమూర్తి కావచ్చు. న్యాయవాది కావచ్చు. ఐఏఎస్ అధికారి కావచ్చు. బడా పారిశ్రామికవేత్త కావచ్చు. కార్మిక నాయకుడు కావచ్చు. నక్సలైటు లేదా మావోయిస్టు కావచ్చు. ఎవ్వరినీ వదిలేది లేదు. అవతలి వ్యక్తి హోదా కానీ, సంపద కానీ, నేపథ్యం కానీ ఆయనపై ప్రభావం వేసేవి కావు. భయమూ, వెరపూ లేని నైజం ఆయనది. రాజ్యాంగ పీఠికనూ, ప్రాథమిక హక్కులనూ, ఆదేశిక సూత్రాలనూ త్రికరణశుద్ధిగా పాలకులూ, పౌరులూ గౌరవించడం ప్రజాస్వామ్యంలో పరమావధి అన్నది ఆయన ప్రగాఢమైన విశ్వాసం. కన్నబిరాన్ ఎవరి తరఫున వాదించినా, ఏమని వాదించినా, ఎటువంటి వ్యాఖ్యలు చేసినా రాజ్యాంగ స్ఫూర్తిని జవదాటిన సందర్భం లేదు. బూటకపు ఎన్ కౌంటర్ ను ఏ విధంగా వ్యతిరేకించేవారో ఇన్ ఫార్మర్ అనే ఆరోపణతో పౌరులను నక్సలైట్లు చంపివేయడాన్నీ, ఎత్తుగడగా ప్రముఖులను అపహరించడాన్ని కూడా అంతే గట్టిగా వ్యతిరేకించేవారు. ప్రభుత్వాల అప్రజాస్వామిక ధోరణులకూ, పోలీసు వ్యవస్థ దాష్టీకానికీ, బలవంతుల అక్రమాలకూ, దౌర్జన్యాలకూ, అత్యాచారాలకీ వ్యతిరేకంగా పోరాడటంలో రాజీపడని న్యాయవాది కన్నబిరాన్. అన్యాయానికి గురి అయిన పేదవారి తరఫున వకాల్తా తీసుకొని ఫీజు లేకుండా వాదించడం, న్యాయం జరిగేవరకూ పోరాడటం ఆయనను పేదల పాలిట పెన్నిధిని చేశాయి. ముఖ్యంగా పౌరహక్కుల పరిరక్షణకోసం పోరాడుతున్న కార్యకర్తలను పోలీసులు నిర్బంధించిన సందర్భాలలో, వేధించిన సమయాలలో బాధితులకు కన్నబిరాన్ కొండంత అండగా నిలిచారు. అందుకే ఆయనను హక్కుల ఉద్యమానికి పెద్ద దిక్కుగా అభివర్ణించడం, అభినందించడం, ఆరాధించడం.
పదహారు మాసాలలో ముగ్గురు దీనజనబాంధవులు మరణించారు. బాలగోపాల్, శంకరన్, కన్నబిరాన్. ముగ్గురూ ముగ్గురే. మహోన్నతులు. పేదలకోసం, పీడితులకోసం, తాడితులకోసం జీవితాలను సంపూర్ణంగా అంకితం చేసిన మహానుభావులు. ఎవరి మార్గంలో వారు మానవీయ విలువలకు పట్టం కట్టినవారు. అటువంటి వ్యక్తులు అరుదుగా ఆవిర్భవిస్తారు. విపణి ప్రేరిత ఆర్థిక విధానాలు రాజ్యం చేస్తున్న తరుణంలో సమష్టితత్వం, సంఘీభావం, ఉద్యమస్వభావం లుప్తమౌతున్న రోజులలో, మనిషినీ, మానవత్వాన్నీ గాలికి వదిలి స్వార్థ ప్రయోజనాలనూ, కాసునూ కొలిచే హీన సంస్కృతి బలపడుతున్న పాడుకాలంలో మరో కన్నబిరాన్, మరో బాలగోపాల్, మరో శంకరన్ మన నేలపైన తిరుగాడుతారా? పౌరహక్కులనూ, మానవహక్కులకూ, మానవీయ విలువలకూ పూచీగా నిలబడతారా? కన్నబిరాన్ వదిలి వెళ్ళిన కాడిని భుజాన వేసుకుంటారా? అధోజగత్సహోదరులనూ, ప్రజాస్వామ్యవాదులనూ, మానవతావాదులనూ వేధిస్తున్న ప్రశ్నలివి.
Thursday, December 30, 2010
నాటకీయ రాజకీయాలు
ఇంకా ఎంతకాలం ఈ వీధినాటకాలు? ఎంతకాలం ప్రజల జీవితాలతో చెలగాటం? ప్రజలను వేధిస్తున్న మౌలిక సమస్యలను గాలికి వదిలి నాటకీయ రాజకీయాలతో, రాజకీయ నాటకాలతో ఇంకా ఎన్నేళ్ళు ధ్వంసరచన సాగిస్తారు? రైతుల బతుకుల్లో బడబాగ్ని చెలరేగుతుంటే పుండు మీద కారం చల్లినట్టు ఎంతకాలం బాధ్యతారహితంగా వ్యవహరిస్తారు? ప్రజాస్వామ్యాన్ని ఎన్ని రకాలుగా అపహాస్యం చేస్తారు?
తెలంగాణ, సీమాంధ్ర ఉద్యమాలలో విద్యార్థులపైన పెట్టిన కేసులు ఉపసంహరించడానికి ఇంత డ్రామా అవసరమా? కేంద్రంలో, రాష్ట్రంలో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వాలు ఉన్నప్పుడు కాంగ్రెస్ పార్టీకి చెందిన పార్లమెంటు సభ్యులు నిరాహారదీక్ష చేయడం విడ్డూరం కాదా? హాస్యాస్పదం కాదా? సొంత ప్రభుత్వాల నిర్ణయాలను ప్రభావితం చేయడానికి వీధిపోరాటాలు చేయవలసి వస్తే ఇక పార్టీ వేదికలెందుకు? చర్చలూ, సమాలోచనలకు అర్థం ఏముంటుంది? కింది నుంచి పైకీ, పై నుంచి కిందికీ అభిప్రాయాలనూ, నిర్ణయాలనూ తెలుసుకునే పార్టీ వ్యవస్థ ప్రయోజనం ఏమిటి?
ఏమాటకు ఆ మాటే చెప్పుకోవాలి. కాంగ్రెస్ పార్టీలో మేధావిగా పరిగణించే రాజ్యసభ సభ్యుడు డాక్టర్ కే కేశవరావు నిజం చెప్పేశారు.
‘డిసెంబరు 9న, ఆ తర్వాత డిసెంబరు 23న కేంద్ర ప్రభుత్వం చేసిన ప్రకటనలతో విద్యార్థులను పురిగొల్పింది మేమే. వాళ్ళంతా రోడ్లపైకి వచ్చేలా చేసింది మేమే. వారిపై కేసులు నమోదు కావడానికి కారకులమూ మేమే. కాబట్టి కేసులను ఎత్తివేయించాల్సిన బాధ్యత కూడా మాదే’ అంటూ మంగళవారం మధ్యాహ్నం నిరాహార దీక్ష విరమించిన అనంతరం సెలవిచ్చారు. శభాష్. అన్నీ మేమేనని చెప్పుకోవడంలో అత్యుక్తి ఉన్నదేమో కానీ బాధ్యతను గుర్తెరగడంలో పొరపాటు లేదు. తెలంగాణ ఉద్యమ నాయకుడిగా కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖరరావును ఎప్పటికప్పుడు బలపర్చుతున్నదీ మేమే అని కూడా కేకే చెప్పినా ఓకే అనవలసి వస్తుంది. అటు కేంద్ర ప్రభుత్వంపైనా, ఇటు రాష్ట్ర ప్రభుత్వంపైనా సమయం సందర్భం వచ్చినప్పుడల్లా ఒత్తిడి తేవడానికి ఉద్యమాలు చేయడమో, చేస్తామంటూ హెచ్చరించడమో తమ కర్తవ్యంగా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ నాయకులు భావిస్తూ వచ్చారు. డిసెంబర్ 9న చిదంబరం ప్రకటన వెనుక కూడా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీల పాత్ర, వారు అందించిన సమాచారం ప్రభావం ఎంతో కొంత ఉన్నదనే చెప్పుకోవాలి. ఆ తర్వాత ఘట్టంలో చెల్లియొ చెల్లకో అంటూ రాయబారం పద్యాలు చదివే వంతు సీమాంధ్ర కాంగ్రెస్ నాయకులకు వచ్చింది. వారు సైతం తమ పాత్రను రసవత్తరంగా పోషించి రక్తికట్టించారు. సెప్టెంబర్ 17 తెలంగాణ వ్యవస్థాపక దినోత్సవం జరపాలన్నా, జరపరాదన్నా, సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్ల పరీక్ష వాయిదా వేయాలన్నా, విద్యార్థులపైన కేసులు ఎత్తివేయాలన్నా తెలంగాణ ఉద్యమకారులతో పాటు సొంత సర్కార్ పైన ఒత్తిడి తెచ్చే బాధ్యత తెలంగాణకు చెందిన కాంగ్రెస్ ఎంపీలే నిర్వహిస్తున్నారు. టీఆర్ ఎస్ ఎజెండాను అమలు చేయడంలో శక్తివంచన లేకుండా చేయూత ఇస్తున్నారు.
‘మా ఎంపీలు నిరాహార దీక్ష ప్రారంభిస్తే మంచిదే కదా అనుకున్నాం. నాలుగు రోజులు దీక్ష కొనసాగిస్తే ఉద్యమం కాంగ్రెస్ చేతుల్లోకి వస్తుందని ఆశించాం. చివరికి మా వాళ్ళు కేసీఆర్ ని మరోసారి హీరోని చేశారు’ అంటూ పేరు బటయపెట్టడం ఇష్టం లేని ఒక కాంగ్రెస్ నాయకుడు వ్యాఖ్యానించాడు. అరకొర దీక్షలతో ఉద్యమం చేతిలోకి వస్తుందా? కొన్ని మాసాల కిందట అమరవీరుల సంస్మరణ అంటూ రెండు జిల్లాలలో జాతర జరిపి అర్ధంతరంగా ముగించిన తెలంగాణ కాంగ్రెస్ నాయకులకు నిలకడగా ఉద్యమం చేసే కుదురు కానీ ఓపిక కానీ ఉన్నాయా? అయినా టీవీ న్యూస్ చానళ్ళు డజనుకు పైగా ఉండగా, ప్రకటనలతో భూకంపం సృష్టించే అవకాశం ఉండగా పర్యటనలూ, దీక్షలూ ఎందుకు దండగ!
మంగళవారం నాటి నాటకీయ పరిణామాలనే పరిశీలిస్తే కాంగ్రెస్ పార్టీ ఆత్మవంచనకూ, పరవంచనకూ ఎంతగా పాల్పడుతున్నదో, సెల్ఫ్ గోల్ ఎట్లా కొట్టుకుంటున్నదో ఇట్టే అర్థం అవుతుంది. ఒక వైపు ఎంపీలు నిరాహరదీక్ష రెండో రోజున కొనసాగిస్తుంటే మరో వైపు ముఖ్యమంత్రి కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి గాంధీభవన్ లో సేవాదళ్ వేడుకలలో కాలక్షేపం చేశారు. మంత్రుల బృందం సచివాలయానికీ, దీక్షా శిబిరానికీ మధ్య తిరుగుతున్నారు. రైతులకు నష్ట పరిహారం పెంచాలంటూ తెలుగుదేశం పార్టీ అధ్యక్షుడు చంద్రబాబునాడు అదే చోట నిరాహారదీక్ష చేసినా మంత్రులు ఆయనను చూడటానికి అయిదు రోజుల దాకా వెళ్ళలేదు. కాంగ్రెస్ ఎంపీల చేత దీక్ష విరమింపజేయడానికి కొందరు మంత్రులు కాలికి బలపం కట్టుకొని తిరిగారు. దీక్షాశిబిరం దగ్గరికి కేసీఆర్, కోదండరామ్ లు వస్తున్నట్టు ఉదయం పదిగంటలకే తెలుసు. కేసీ ఆర్ వచ్చి ఘాటైన ఉపన్యాసం దంచి, కాంగ్రెస్ ఎంపీలను అభినందించి, శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేయడానికి చర్యలు తీసుకోకపోతే పార్లమెంటు సభ్యత్వాలకు రాజీనామా చేయాలంటూ హెచ్చరించి వెళ్ళిపోయిన తర్వాత కానీ మంత్రులు జానారెడ్డి, సబితా రెడ్డి శుభవార్త మోసుకొని రాలేదు. కేసీఆర్ ప్రసంగిస్తుంటే కాంగ్రెస్ ఎంపీలందరూ బుద్ధిమంతుల్లాగా చేతులు కట్టుకొని నిలబడ్డారు. కేసుల ఎత్తివేత నిర్ణయాన్ని ప్రకటించవలసింది హోంమంత్రి హోదాలో సబితా ఇంద్రారెడ్డి. మరి జానారెడ్డి పాత్ర ఏమిటి? ఆయన ఎందుకు వచ్చారు? తెలంగాణకి చెందిన సీనియర్ మంత్రిగానా? ముఖ్యమంత్రి ప్రతినిధిగానా? విద్యార్థులపై కేసులు ఎత్తివేయించడంలో తన పాత్ర కూడా ఉన్నదని చాటుకోవడానికి కేసీఆర్ తో పాటు జానారెడ్డికి కూడా ఎంపీలు అవకాశం ఇచ్చారు.
అంతటితో నిరాహారదీక్ష అంకం ముగిసింది. మరో అంకానికి తెరలేవనుంది. డిసెంబరు తొమ్మిదో తేదీన దేశీయాంగ మంత్రి చిదంబరం తెలంగాణ ఏర్పాటు గురించి ప్రకటన చేయడానికి ముందూ, ఆ తర్వాతా పోటీ రాజకీయాలతో, రాజీనామాస్త్రాలతో, రాజీనామా బెదిరింపులతో, వీధిప్రదర్శనలతో, పోలీసు బలగాల మోహరింపులతో, నిరాహార దీక్షలతో, గుండెలదిరే ప్రసంగాలతో, పరీక్షల వాయిదాలతో, బంద్ లతో, బహిరంగసభలతో, ఎడతెగని ఉత్కంఠతో, అంతులేని ఉద్రిక్తతతో, వందలాది విద్యార్థుల, యువతీయువకుల ఆత్మహత్యలతో రాష్ట్ర ప్రజల జీవితాలు అస్తవ్యస్తమైనాయి. కొన్ని గంటలలో శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పించనున్న ఈ దశలోనైనా అశాంతి రగలకుండా నిరోధించే ప్రయత్నం జరుగుతోందా? ప్రతిపక్షానికి చెందిన నాయకులు ఉద్యమం చేసినా, స్వపక్షానికి చెందిన నాయకులు వీధులలో ప్రదర్శనలు నిర్వహించినా నిమ్మకు నీరెక్కినట్టు కాంగ్రెస్ అధినాయకత్వం ఉపేక్షించడం వ్యూహం అనిపించుకుంటుందా? ఎత్తుగడ అవుతుందా? అసమర్థత అవుతుందా?
ఇంతకాలం ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్ మాత్రమే అసమర్థుడనే ప్రచారం జరిగింది. మానవేతిహాసంలో కనీవినీ అవినీతిని అనుమతించిన అపకీర్తిని కూడా ఆయన ఇటీవల మూటకట్టుకున్నాడు. అది సరే. మరి సోనియాంధీ సంగతి ఏమిటి? కాంగ్రెస్ వాదులు దేవతగా కొలిచే సోనియా ఏమి చేస్తున్నారు? భావి ప్రధానిగా మొన్న ఏఐసీసీ సమావేశంలో చిదంబరం, దిగ్విజయ్ సింగ్ వంటి మేధావులు కీర్తించిన రాహుల్ గాంధీ ఏమి చేస్తున్నారు? కాంగ్రెస్ పార్టీకి మిగిలిన ఒకే ఒక కంచుకోట ధ్వంసమైపోతుంటే అమ్మాకొడుకూ చేస్తున్న నిర్వాకం ఏమిటి? అమ్మ మౌనం వ్యూహాత్మకమా? అశక్తతకూ, ఊగిసలాటకూ నిదర్శనమా? చిదంబరం చిద్విలాసం ఆంతర్యం ఏమిటి? కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి మనోగతం ఏమిటి? గవర్నర్ నరసింహన్ పాత్ర ఏమిటి? శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పిస్తున్న తరుణంలో ఈ ఆరుగురూ కీలకమైన భూమికను పోషించవలసి ఉంటుంది. నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత తీసుకోవలసిన నిర్ణయాల గురించీ, నిర్ణయాలు అమలు చేయడానికి తీసుకోవలసిన చర్యల గురించి ఇప్పటికే ఆలోచించి ఉండాలి. లేకపోతే తక్షణం ఆ పని చేయాలి. ఏమి ఆలోచించి నిర్ణయించారో కానీ భారీగా భద్రతాదళాలను రాష్ట్రంలోకి రప్పించడం ప్రజలలో అభద్రతాభావాన్ని పెంచింది. అధిష్ఠానం అసమర్థత కారణంగా రాష్ట్ర ప్రజల జీవితాలను మరోసారి సంక్షోభానికి గురి చేయడం క్షమించరాని నేరం అవుతుంది. ఇంతవరకూ సాగిన అశాంతికీ, అనిశ్చితికీ, అరాచకానికీ బాధ్యత చాలావరకూ కేంద్ర ప్రభుత్వానిదే. జరగబోయే మంచిచెడులకు సైతం కేంద్రమే బాధ్యత వహించాలి. ఇతర పార్టీలను కానీ నాయకులను కానీ నిందించడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు. సోనియాగాంధీ స్వయంగా చొరవ తీసుకొని నిర్ణయాత్మకంగా వ్యవహరించవలసిన సందర్భం ఇది. ఇంకా నాన్చకుండా ఏదో ఒక నిర్ణయం తీసుకొని అందరి సహకారంతో అమలు జరిపి అశాంతికి అస్కారం లేని వాతావరణం కల్పించవలసిన సమయమిది. ఇప్పటికీ మౌనంగా ఉంటే లేదా డోలాయమాన స్థితి కొనసాగిస్తే, కమిటీలతో తాత్సారం చేయాలని ప్రయత్నిస్తే ప్రజలకు తీరని ద్రోహం చేసినట్టు అవుతుంది. కాంగ్రెస్ పార్టీకి సైతం ఎనలేని అపకారం చేసినట్టు అవుతుంది. చెట్టు ఎక్కి మొదలు నరుక్కున్న చందం అవుతుంది..
- కె.రామచంద్రమూర్తి హంసధ్వని (29-12-2010)
తెలంగాణ, సీమాంధ్ర ఉద్యమాలలో విద్యార్థులపైన పెట్టిన కేసులు ఉపసంహరించడానికి ఇంత డ్రామా అవసరమా? కేంద్రంలో, రాష్ట్రంలో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వాలు ఉన్నప్పుడు కాంగ్రెస్ పార్టీకి చెందిన పార్లమెంటు సభ్యులు నిరాహారదీక్ష చేయడం విడ్డూరం కాదా? హాస్యాస్పదం కాదా? సొంత ప్రభుత్వాల నిర్ణయాలను ప్రభావితం చేయడానికి వీధిపోరాటాలు చేయవలసి వస్తే ఇక పార్టీ వేదికలెందుకు? చర్చలూ, సమాలోచనలకు అర్థం ఏముంటుంది? కింది నుంచి పైకీ, పై నుంచి కిందికీ అభిప్రాయాలనూ, నిర్ణయాలనూ తెలుసుకునే పార్టీ వ్యవస్థ ప్రయోజనం ఏమిటి?
ఏమాటకు ఆ మాటే చెప్పుకోవాలి. కాంగ్రెస్ పార్టీలో మేధావిగా పరిగణించే రాజ్యసభ సభ్యుడు డాక్టర్ కే కేశవరావు నిజం చెప్పేశారు.
‘డిసెంబరు 9న, ఆ తర్వాత డిసెంబరు 23న కేంద్ర ప్రభుత్వం చేసిన ప్రకటనలతో విద్యార్థులను పురిగొల్పింది మేమే. వాళ్ళంతా రోడ్లపైకి వచ్చేలా చేసింది మేమే. వారిపై కేసులు నమోదు కావడానికి కారకులమూ మేమే. కాబట్టి కేసులను ఎత్తివేయించాల్సిన బాధ్యత కూడా మాదే’ అంటూ మంగళవారం మధ్యాహ్నం నిరాహార దీక్ష విరమించిన అనంతరం సెలవిచ్చారు. శభాష్. అన్నీ మేమేనని చెప్పుకోవడంలో అత్యుక్తి ఉన్నదేమో కానీ బాధ్యతను గుర్తెరగడంలో పొరపాటు లేదు. తెలంగాణ ఉద్యమ నాయకుడిగా కల్వకుంట్ల చంద్రశేఖరరావును ఎప్పటికప్పుడు బలపర్చుతున్నదీ మేమే అని కూడా కేకే చెప్పినా ఓకే అనవలసి వస్తుంది. అటు కేంద్ర ప్రభుత్వంపైనా, ఇటు రాష్ట్ర ప్రభుత్వంపైనా సమయం సందర్భం వచ్చినప్పుడల్లా ఒత్తిడి తేవడానికి ఉద్యమాలు చేయడమో, చేస్తామంటూ హెచ్చరించడమో తమ కర్తవ్యంగా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ నాయకులు భావిస్తూ వచ్చారు. డిసెంబర్ 9న చిదంబరం ప్రకటన వెనుక కూడా తెలంగాణ కాంగ్రెస్ ఎంపీల పాత్ర, వారు అందించిన సమాచారం ప్రభావం ఎంతో కొంత ఉన్నదనే చెప్పుకోవాలి. ఆ తర్వాత ఘట్టంలో చెల్లియొ చెల్లకో అంటూ రాయబారం పద్యాలు చదివే వంతు సీమాంధ్ర కాంగ్రెస్ నాయకులకు వచ్చింది. వారు సైతం తమ పాత్రను రసవత్తరంగా పోషించి రక్తికట్టించారు. సెప్టెంబర్ 17 తెలంగాణ వ్యవస్థాపక దినోత్సవం జరపాలన్నా, జరపరాదన్నా, సబ్ ఇన్ స్పెక్టర్ల పరీక్ష వాయిదా వేయాలన్నా, విద్యార్థులపైన కేసులు ఎత్తివేయాలన్నా తెలంగాణ ఉద్యమకారులతో పాటు సొంత సర్కార్ పైన ఒత్తిడి తెచ్చే బాధ్యత తెలంగాణకు చెందిన కాంగ్రెస్ ఎంపీలే నిర్వహిస్తున్నారు. టీఆర్ ఎస్ ఎజెండాను అమలు చేయడంలో శక్తివంచన లేకుండా చేయూత ఇస్తున్నారు.
‘మా ఎంపీలు నిరాహార దీక్ష ప్రారంభిస్తే మంచిదే కదా అనుకున్నాం. నాలుగు రోజులు దీక్ష కొనసాగిస్తే ఉద్యమం కాంగ్రెస్ చేతుల్లోకి వస్తుందని ఆశించాం. చివరికి మా వాళ్ళు కేసీఆర్ ని మరోసారి హీరోని చేశారు’ అంటూ పేరు బటయపెట్టడం ఇష్టం లేని ఒక కాంగ్రెస్ నాయకుడు వ్యాఖ్యానించాడు. అరకొర దీక్షలతో ఉద్యమం చేతిలోకి వస్తుందా? కొన్ని మాసాల కిందట అమరవీరుల సంస్మరణ అంటూ రెండు జిల్లాలలో జాతర జరిపి అర్ధంతరంగా ముగించిన తెలంగాణ కాంగ్రెస్ నాయకులకు నిలకడగా ఉద్యమం చేసే కుదురు కానీ ఓపిక కానీ ఉన్నాయా? అయినా టీవీ న్యూస్ చానళ్ళు డజనుకు పైగా ఉండగా, ప్రకటనలతో భూకంపం సృష్టించే అవకాశం ఉండగా పర్యటనలూ, దీక్షలూ ఎందుకు దండగ!
మంగళవారం నాటి నాటకీయ పరిణామాలనే పరిశీలిస్తే కాంగ్రెస్ పార్టీ ఆత్మవంచనకూ, పరవంచనకూ ఎంతగా పాల్పడుతున్నదో, సెల్ఫ్ గోల్ ఎట్లా కొట్టుకుంటున్నదో ఇట్టే అర్థం అవుతుంది. ఒక వైపు ఎంపీలు నిరాహరదీక్ష రెండో రోజున కొనసాగిస్తుంటే మరో వైపు ముఖ్యమంత్రి కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి గాంధీభవన్ లో సేవాదళ్ వేడుకలలో కాలక్షేపం చేశారు. మంత్రుల బృందం సచివాలయానికీ, దీక్షా శిబిరానికీ మధ్య తిరుగుతున్నారు. రైతులకు నష్ట పరిహారం పెంచాలంటూ తెలుగుదేశం పార్టీ అధ్యక్షుడు చంద్రబాబునాడు అదే చోట నిరాహారదీక్ష చేసినా మంత్రులు ఆయనను చూడటానికి అయిదు రోజుల దాకా వెళ్ళలేదు. కాంగ్రెస్ ఎంపీల చేత దీక్ష విరమింపజేయడానికి కొందరు మంత్రులు కాలికి బలపం కట్టుకొని తిరిగారు. దీక్షాశిబిరం దగ్గరికి కేసీఆర్, కోదండరామ్ లు వస్తున్నట్టు ఉదయం పదిగంటలకే తెలుసు. కేసీ ఆర్ వచ్చి ఘాటైన ఉపన్యాసం దంచి, కాంగ్రెస్ ఎంపీలను అభినందించి, శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేయడానికి చర్యలు తీసుకోకపోతే పార్లమెంటు సభ్యత్వాలకు రాజీనామా చేయాలంటూ హెచ్చరించి వెళ్ళిపోయిన తర్వాత కానీ మంత్రులు జానారెడ్డి, సబితా రెడ్డి శుభవార్త మోసుకొని రాలేదు. కేసీఆర్ ప్రసంగిస్తుంటే కాంగ్రెస్ ఎంపీలందరూ బుద్ధిమంతుల్లాగా చేతులు కట్టుకొని నిలబడ్డారు. కేసుల ఎత్తివేత నిర్ణయాన్ని ప్రకటించవలసింది హోంమంత్రి హోదాలో సబితా ఇంద్రారెడ్డి. మరి జానారెడ్డి పాత్ర ఏమిటి? ఆయన ఎందుకు వచ్చారు? తెలంగాణకి చెందిన సీనియర్ మంత్రిగానా? ముఖ్యమంత్రి ప్రతినిధిగానా? విద్యార్థులపై కేసులు ఎత్తివేయించడంలో తన పాత్ర కూడా ఉన్నదని చాటుకోవడానికి కేసీఆర్ తో పాటు జానారెడ్డికి కూడా ఎంపీలు అవకాశం ఇచ్చారు.
అంతటితో నిరాహారదీక్ష అంకం ముగిసింది. మరో అంకానికి తెరలేవనుంది. డిసెంబరు తొమ్మిదో తేదీన దేశీయాంగ మంత్రి చిదంబరం తెలంగాణ ఏర్పాటు గురించి ప్రకటన చేయడానికి ముందూ, ఆ తర్వాతా పోటీ రాజకీయాలతో, రాజీనామాస్త్రాలతో, రాజీనామా బెదిరింపులతో, వీధిప్రదర్శనలతో, పోలీసు బలగాల మోహరింపులతో, నిరాహార దీక్షలతో, గుండెలదిరే ప్రసంగాలతో, పరీక్షల వాయిదాలతో, బంద్ లతో, బహిరంగసభలతో, ఎడతెగని ఉత్కంఠతో, అంతులేని ఉద్రిక్తతతో, వందలాది విద్యార్థుల, యువతీయువకుల ఆత్మహత్యలతో రాష్ట్ర ప్రజల జీవితాలు అస్తవ్యస్తమైనాయి. కొన్ని గంటలలో శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పించనున్న ఈ దశలోనైనా అశాంతి రగలకుండా నిరోధించే ప్రయత్నం జరుగుతోందా? ప్రతిపక్షానికి చెందిన నాయకులు ఉద్యమం చేసినా, స్వపక్షానికి చెందిన నాయకులు వీధులలో ప్రదర్శనలు నిర్వహించినా నిమ్మకు నీరెక్కినట్టు కాంగ్రెస్ అధినాయకత్వం ఉపేక్షించడం వ్యూహం అనిపించుకుంటుందా? ఎత్తుగడ అవుతుందా? అసమర్థత అవుతుందా?
ఇంతకాలం ప్రధాని మన్మోహన్ సింగ్ మాత్రమే అసమర్థుడనే ప్రచారం జరిగింది. మానవేతిహాసంలో కనీవినీ అవినీతిని అనుమతించిన అపకీర్తిని కూడా ఆయన ఇటీవల మూటకట్టుకున్నాడు. అది సరే. మరి సోనియాంధీ సంగతి ఏమిటి? కాంగ్రెస్ వాదులు దేవతగా కొలిచే సోనియా ఏమి చేస్తున్నారు? భావి ప్రధానిగా మొన్న ఏఐసీసీ సమావేశంలో చిదంబరం, దిగ్విజయ్ సింగ్ వంటి మేధావులు కీర్తించిన రాహుల్ గాంధీ ఏమి చేస్తున్నారు? కాంగ్రెస్ పార్టీకి మిగిలిన ఒకే ఒక కంచుకోట ధ్వంసమైపోతుంటే అమ్మాకొడుకూ చేస్తున్న నిర్వాకం ఏమిటి? అమ్మ మౌనం వ్యూహాత్మకమా? అశక్తతకూ, ఊగిసలాటకూ నిదర్శనమా? చిదంబరం చిద్విలాసం ఆంతర్యం ఏమిటి? కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి మనోగతం ఏమిటి? గవర్నర్ నరసింహన్ పాత్ర ఏమిటి? శ్రీకృష్ణ కమిటీ నివేదిక సమర్పిస్తున్న తరుణంలో ఈ ఆరుగురూ కీలకమైన భూమికను పోషించవలసి ఉంటుంది. నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత తీసుకోవలసిన నిర్ణయాల గురించీ, నిర్ణయాలు అమలు చేయడానికి తీసుకోవలసిన చర్యల గురించి ఇప్పటికే ఆలోచించి ఉండాలి. లేకపోతే తక్షణం ఆ పని చేయాలి. ఏమి ఆలోచించి నిర్ణయించారో కానీ భారీగా భద్రతాదళాలను రాష్ట్రంలోకి రప్పించడం ప్రజలలో అభద్రతాభావాన్ని పెంచింది. అధిష్ఠానం అసమర్థత కారణంగా రాష్ట్ర ప్రజల జీవితాలను మరోసారి సంక్షోభానికి గురి చేయడం క్షమించరాని నేరం అవుతుంది. ఇంతవరకూ సాగిన అశాంతికీ, అనిశ్చితికీ, అరాచకానికీ బాధ్యత చాలావరకూ కేంద్ర ప్రభుత్వానిదే. జరగబోయే మంచిచెడులకు సైతం కేంద్రమే బాధ్యత వహించాలి. ఇతర పార్టీలను కానీ నాయకులను కానీ నిందించడం వల్ల ప్రయోజనం లేదు. సోనియాగాంధీ స్వయంగా చొరవ తీసుకొని నిర్ణయాత్మకంగా వ్యవహరించవలసిన సందర్భం ఇది. ఇంకా నాన్చకుండా ఏదో ఒక నిర్ణయం తీసుకొని అందరి సహకారంతో అమలు జరిపి అశాంతికి అస్కారం లేని వాతావరణం కల్పించవలసిన సమయమిది. ఇప్పటికీ మౌనంగా ఉంటే లేదా డోలాయమాన స్థితి కొనసాగిస్తే, కమిటీలతో తాత్సారం చేయాలని ప్రయత్నిస్తే ప్రజలకు తీరని ద్రోహం చేసినట్టు అవుతుంది. కాంగ్రెస్ పార్టీకి సైతం ఎనలేని అపకారం చేసినట్టు అవుతుంది. చెట్టు ఎక్కి మొదలు నరుక్కున్న చందం అవుతుంది..
- కె.రామచంద్రమూర్తి హంసధ్వని (29-12-2010)
Saturday, December 25, 2010
విస్మయం..
బూటకపు ఎన్ కౌంటర్ వంటి అమానవీయమైన, చట్టవ్యతిరేకమైన లక్ష్యాన్ని చత్తీస్ గఢ్ పోలీసులు న్యాయస్థానంలోనూ సాధించగలిగారు. పౌరహక్కుల ప్రజాసంఘం నాయకుడూ, మూడు దశాబ్దాలుగా చత్తీస్ గఢ్ గిరిజనులకు వైద్య సేవలు అందిస్తున్న మానవతావాదీ డాక్టర్ వినాయక్ సేన్ కు రాయపూర్ సెషన్స్ కోర్టు శుక్రవారంనాడు యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధించింది. డాక్టర్ సేన్ తో పాటు మావోయిస్టు మేధావి నారాయణ్ సన్యాల్ కూ, కోల్ కతా వ్యాపారి పీయూష్ గుహాకు కూడా యావజ్జీవ శిక్ష పడింది. డాక్టర్ సేన్ పీపుల్స్ యూనియన్ ఆఫ్ సివిల్ లిబర్టీస్ చత్తీస్ గఢ్ విభాగం ప్రధానకార్యదర్శి, ఆ సంస్థకు జాతీయ స్థాయి ఉపాధ్యక్షడు. నిరుపేద గిరిజనులకు నిస్వార్థంగా సేవలందిస్తున్నందుకు డాక్టర్ సేన్ కు 2004తో రాయవెల్లూరులోని క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజి పాల్ హారిసన్ అవార్డు ప్రదానం చేసింది. గ్రామీణ ప్రాంతాలలో అంకితభావంతో వైద్యం చేస్తున్నందుకు 2007లో కైతాన్ స్వర్ణ పతకం ఇచ్చి సత్కరించారు. ప్రపంచ ఆరోగ్యరంగానికి అందించిన సేవలను దృష్టిలో పెట్టుకొని 2008లో జోనథన్ మన్ అవార్డు బహుకరించారు. గ్రామీణ పేదలకు వైద్యం చేయడంలో తన అనుభవాలను తెలియజేస్తూ డాక్టర్ సేన్ రాసిన వ్యాసాలకు అంతర్జాతీయ ప్రశస్తి ఉంది. కేంద్ర ప్రభుత్వం కొనసాగిస్తున్న ఆపరేషన్ గ్రీన్ హంట్ ను డాక్టర్ సేన్ వ్యతిరేకించిన మాట వాస్తవమే. దేశంలోనూ, విదేశాలలోనూ అనేకమంది హక్కుల కార్యకర్తలు ఈ అనాగరికమైన ఆపరేషన్ ను వ్యతిరేకిస్తున్నారు. డాక్టర్ సేన్ బూటకపు ఎన్ కౌంటర్లను ఖండించిన మాట కూడా నిజమే. ఇన్ఫార్మర్లనే అనుమానంతో అమాయక గిరిజనులను మావోయిస్టులు చంపడాన్ని సైతం డాక్టర్ సేన్ అంతే నిర్ద్వంద్వంగా ఖండించాడు. చట్టం సవ్యంగా అమలు జరగకపోతే ప్రశ్నించడమే డాక్టర్ సేన్ చేసిన నేరం. ఎక్కడ అన్యాయం జరిగినా, ఎవరు అమానుషంగా ప్రవర్తించినా ఎత్తి చూపడమే ఆయన చేసిన తప్పిదం. భారత శిక్షాస్మృతి 120 బీ, సెక్షన్ 124 ఎ కింద నేరం రుజువైనట్టు న్యాయమూర్తి ప్రకటించారు. సెక్షన్ 124 ఎ అంటే ఏమిటంటూ 58 సంవత్సరాల డాక్టర్ సేన్ అడిగిన ప్రశ్నకు రాజద్రోహం అంటూ జస్టిస్ వర్మ సమాధానం చెప్పారు. ఈ తీర్పు ప్రజాస్వామ్యవాదులకు విస్మయం కలిగించింది. దిగ్భ్రాంతి కలిగించింది. పేదలకోసం జీవితాన్ని అంకితం చేసిన హక్కుల యోధుడు రాజద్రోహానికి పాల్పడినట్టు నిరాధారమైన సాక్ష్యాల ప్రాతిపదికగా కోర్టు ధ్రువీకరించడం, శిక్ష విధించడం భారత న్యాయవ్యవస్థకు అపకీర్తి తెస్తుందనడంలో సందేహం లేదు. రెండున్నర సంవత్సరాలుగా డాక్టర్ సేన్ పైన వచ్చిన అభియోగాలపై సెషన్స్ కోర్టు విచారణ జరుపుతున్న కాలంలో కేసు కొట్టివేయాలనీ, డాక్టర్ సేన్ ను విడుదల చేయాలని కోరుతూ దేశంలోనూ, విదేశాలలోనూ మానవహక్కుల కార్యకర్తలూ, ప్రజాస్వామ్య ప్రియులూ అనేక ప్రదర్శనలు నిర్వహించారు. ప్రజాసామ్య విలువలను కానీ, ప్రాథమిక న్యాయ సూత్రాలను కానీ పట్టించుకోకుండా చత్తీస్ గఢ్ లోని భారతీయ జనతా పార్టీ ప్రభుత్వం డాక్టర్ సేన్ కు శిక్ష పడే విధంగా న్యాయస్థానంలో వాదించింది. కేంద్రంలో అధికారంలో ఉన్న యూపీఏకి నాయకత్వం వహిస్తున్న కాంగ్రెస్ పార్టీ అధికార ప్రదినిధి, స్వయంగా సుప్రీంకోర్టు న్యాయవాది అయిన అభిషేక్ సింఘ్వీ రాయపూర్ కోర్టు తీర్పును పరోక్షంగా సమర్థిస్తూ మాట్లాడారు. మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన విషయంలో అధికార పార్టీ, ప్రధాన ప్రతిపక్షం ఏకాభిప్రాయంతో ఉన్నట్టు డాక్టర్ సేన్ ఉదంతం మరోసారి రుజువు చేసింది. సంతకం లేని, టైపు చేసిన ఒక లేఖను కోర్టులో సాక్ష్యంగా ప్రవేశపెట్టింది ప్రాసిక్యూషన్. అది నారాయణ్ సన్యాల్ రాసిన లేఖ అనీ, దాన్ని డాక్టర్ సేన్ పీయూష్ గుహాకు అందజేసి కొరియర్ గా వ్యవహరించారనీ ప్రాసిక్యూషన్ అభియోగం. అది కూడా ప్రాసిక్యూషన్ కేసు ప్రారంభంలో పేర్కొన్న అభియోగాల జాబితాలో లేదు. తర్వాత చేర్చింది. ఒక పోలీసు అధికారి చెప్పిన సక్ష్యాన్నీ, పోలీసులు సృష్టించిన ఈ లేఖనూ ఆధారం చేసుకొని న్యాయమూర్తి జస్టిస్ బీపీ వర్మ తీర్పు చెప్పారు. 2006నాటి చత్తీస్ గఢ్ స్పెషల్ పబ్లిక్ సెక్యూరిటీ యాక్ట్ ,1967నాటి అన్ లాఫుల్ యాక్టివిటీస్ (ప్రివెన్షన్)యాక్ట్ కింద డాక్టర్ సేన్ ను నేరస్తుడిగా నిర్థారించడం మరింత విచారకరం. ఈ రెండు భయానక చట్టాలనూ రద్దు చేయాలని పౌరహక్కుల నేతలూ, ప్రజాస్వామ్యవాదులూ చాలాకాలంగా ఘోషిస్తున్నారు. ఆపరేషన్ గ్రీన్ హంట్ తాలూకు ప్రభావం రాజ్యంలోని అన్ని వర్గాలపైనా పడుతున్నదనడానికి నిదర్శనంగా జస్టిస్ వర్మ తన తీర్పులో ప్రస్తావించిన అంశాలను పేర్కొనవచ్చు. ఉగ్రవాదులూ, మావోయిస్టులూ విచక్షణరహితంగా పోలీసులనూ, సాయుధ బలగాలనూ, అమాయక గిరిజనులనూ చంపుతూ దేశం అంతటా భయాన్నీ, బీభత్సాన్ని, అవ్యవస్థనూ వ్యాపింపజేస్తున్న కారణంగా నిందితులను ఉపేక్షించరాదంటూ జస్టిస్ వర్మ వ్యాఖ్యానించారు. డాక్టర్ సేన్ కు ఉన్నత న్యాయస్థానం రెండేళ్లుగా బెయిలు మంజూరు చేయడానికి నిరాకరించడం సైతం ఈ మానసిక స్థితికి అద్దం పడుతోంది.
ఎన్ కౌంటర్ జగినట్టు ప్రజలను నమ్మించడానికి పోలీసులు సర్వసాధారణంగా ఎటువంటి పనులు చేస్తారో ప్రజలకు మూడున్నర దశాబ్దాలుగా తెలిసిందే. డాక్టర్ సేన్ రాజద్రోహానికి ఒడిగట్టాడని న్యాయస్థానాన్ని ఒప్పించేందుకు దాదాపుగా అటువంటి పనులే చేయడం విశేషం. పోలీసులు సాక్ష్యాధారాలను సృష్టించారనీ, కీలకమైన సాక్షులు ఎదురు తిరిగేట్టు చేశారనీ, దొంగ పత్రాలను సృష్టించారనే ఆరోపణలు అనేకం వచ్చాయి. డాక్టర్ సేన్ భార్య ప్రొఫెసర్ ఇలీనా సేన్ ఢిల్లీలోని ఇండియన్ సోషల్ ఇన్ స్టిట్యూట్(ఐఎస్ఐ) లో పని చేస్తున్న ఒక వైద్యుడికి ఇంటర్నెట్ లో మెయిల్ పంపితే పాకిస్తాన్ గూఢచారి సంస్థ ఐఎస్ ఐకి మెయిల్ పంపినట్టు అన్వయించడం, ఐఎస్ఐతో డాక్టర్ సేన్ కు సంబంధాలు ఉన్నట్టు నిర్థారించడం ఏ రకమైన న్యాయమో తెలియదు. అదే విధంగా అమెరికా శ్వేతభవనంలో నివసిస్తున్న వ్యక్తిని చింపాంజీగా అభివర్ణించడాన్ని కూడా న్యాయస్థానం నేరంగా పరిగణించింది. చింపాంజీ అన్నది ఉగ్రవాదుల సంకేతభాష అంటూ పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్ చేసిన వాదనను న్యాయమూర్తి జస్టిస్ బీపీ వర్మ అంగీకరించడం విడ్డూరం.
మావోయిస్టులతో కలిసి డాక్టర్ సేన్ రాజద్రోహానికి పాల్పడుతున్నారని నిరూపించడానికి మావోయిస్టు నాయకుడిగా ముద్రవేసిన నారాయణ్ సన్యాల్ తో సేన్ కు సంబంధాలు ఉన్నాయని ప్రాసిక్యూషన్ వాదించింది. రాయపూర్ జైలులో 2006 నుంచీ ఖైదీగా ఉన్న నారాయణ్ సన్యాల్ ను కలుసుకోవడాన్ని మావోయిస్టులకు సహాయం చేయడంగా పరిగణించడంలో అర్థం లేదు. పౌరహక్కుల నేతగా డాక్టర్ సేన్ సన్యాల్ ను జైలులో కలుసుకున్న ప్రతిసారీ వారిద్దరూ అధికారుల సమక్షంలోనే మాట్లాడుకున్నారు. రహస్య సమాలోచన జరిపింది లేదు. ఈ సంగతి జైలు అధికారులే స్వయంగా కోర్టులో చెప్పారు. పోలీసు కేసులో పసలేదని డిఫెన్స్ లాయరు చేసిన వాదనను న్యాయమూర్తి పట్టించుకోలేదు.
చత్తీస్ గఢ్ ప్రజలకు వైద్య సేవలు అందడం లేదనీ, మావోయిస్టులకూ, పోలీసులకూ మధ్య జరుగుతున్న పోరాటం కారణంగా వైద్యులు అక్కడ నివాసం ఏర్పరచుకొని పేదలకు వైద్యం చేయడానికి సిద్ధంగా లేరనీ ప్రముఖ రచయిత్రి అరుంధతీరాయ్ కొన్ని మాసాల కిందట మావోయిస్టులతో కలిసి నడిచిన తర్వాత వెల్లడించారు. పేద గిరిజనులను ప్రభుత్వాలు పట్టించుకోవు. పట్టించుకున్న మానవతావాదులను సహించలేవు. వేలమంది మరణానికి కారకులైన భోపాల్ కార్బయిడ్ సంస్థ అధికారులకు 1984లో రెండుమూడేళ్లు శిక్ష విధించిన న్యాయవ్యవస్థ పేద గరిజనులకోసం పరితపించిన హక్కుల నేతకు యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధించడం ఎటువంటి మానసిక స్థితిని సూచిస్తున్నదంటూ అరుంధతి అడిగిన ప్రశ్నకు సమాజం సమాధానం చెప్పుకోవాలి. ఎటువంటి రాజ్య స్వభావాన్ని ఈ తీర్పు వెల్లడిస్తున్నదో తెలుసుకోవాలి. వెంటనే ఉన్నత న్యాయస్థానానికి అప్పీలు చేసుకోవడానికి వ్యవధి లేకుండా హైకోర్టు సెలవలు ప్రారంభం కాబోయే సమయంలో తీర్పు వెలువరించడంలోని ఆంతర్యాన్ని ఎట్లా అర్థం చేసుకోవాలి? ప్రజాస్వామ్య ప్రియులందరూ డాక్టర్ సేన్ కు సంఘీభావం ప్రకటించవలసిన సందర్భం ఇది. చత్తీస్ గఢ్ సర్కార్, పోలీసులు చేస్తున్న బూటకపు వాదనలను ఖండించవలసిన సమయమిది. డాక్టర్ సేన్ వంటి మానవతావాదికి కోర్టు జైలు శిక్ష విధించిన పక్షంలో మావోయిస్టులూ, పోలీసుల మధ్య సంఘర్షణ జరుగుతున్న ప్రాంతాలలో వైద్య సహాయం లేక రాలిపోతున్న గిరిజనులను రక్షించడానికి ఏ వైద్యుడూ ముందుకు రాడు. రాక్షస చట్టాలనూ, హక్కుల ఉల్లంఘననూ ప్రశ్రించడం కారాగారవాసానికి దారి తీస్తుందంటే ప్రభుత్వాల, పోలీసుల అరాచకలను ప్రశ్నించే సాహసం ఎవ్వరూ చేయరు. పాలకుల నిరంకుశ ధోరణులకూ, అప్రజాస్వామిక విధానాలకూ అడ్డూఅదుపూ లేకుండా పోతాయి. పౌరులు కోరుకునే చట్టపాలన చట్టుబండలైపోతుంది.
ఈ వ్యాసాన్ని శ్రీ రామచంద్రమూర్తిగారు hmtv హంసధ్వని కోసం ఇవాళ రాశారు. హంసధ్వని ఇతర వ్యాసాలు చూడాలనుకుంటే.. www.hmtvhamsadhwani.blogspot.com
లింక్‌ ద్వారా చూడవచ్చు.
కేరళ భీష్ముడు పరమపదించాడు..
తిరువనంతపురంలో గురువారంనాడు శాశ్వతంగా కన్నుమూసిన కన్నోత్ కరుణాకరణ్ మరార్ కేరళ రాజకీయ కురుక్షేత్రంలో భీష్మాచార్యుడు. అఘటనఘటనాసమర్థుడు. సంకీర్ణ రాజకీయాల రూపశిల్పి. కమ్మూనిస్టు వ్యతిరేక రాజకీయాలకు సారథి. ముఠా రాజకీయం వల్ల కాంగ్రెస్ పార్టీకి లాభమే కానీ నష్టం కాదని విశ్వసించిన రాజకీయ మల్లయోధుడు. అన్నింటికీ మించి పాములపర్తి వేంటక నరసింహారావు అనే ఒక తెలుగు మేధావిని ప్రధాని కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి అయిదేళ్ళూ నిలబెట్టిన అపర చాణక్యుడు.
తొంభై మూడు సంవత్సరాల నిండు జీవితం గడిపి పండులాగా రాలిపోయిన కరుణాకరణ్ ను కేరళ రాజకీయవాదులు ‘లీడర్’ అని పిలుస్తారు. అవును. అక్షరాలా కరుణాకరణ్ పదహారణాల లీడరే. ముందుండి పార్టీని నడిపించినవాడే. నిరంతరం పోరాడుతూ, పడుతూ లేస్తూ, దెబ్బలు కొడుతూ దెబ్బలు తింటూ, కలబడుతూ ముందుకు సాగినవాడే. నాలుగు తరాల నెహ్రూ-గాంధీ వంశానికి చెందిన అధినాయకులతో కలసి పని చేసిన పాతతరం నేతలలో బహుశా కరుణాకరణ్ చివరివాడు కావచ్చు. జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ, ఇందిరాగాంధీ, రాజీవ్, సోనియాల నాయకత్వంలో కాంగ్రెస్ నాయకుడిగా కరుణాకరణ్ పార్టీకి సేవలందించారు. ఇందిరాగాంధీతో ఆయన అనుబంధం బలమైనది. 2005లో సోనియాతో విభేదాల కారణంగా కాంగ్రెస్ ని వీడి సొంత కుంపటి పెట్టుకోవలసి అవసరం వచ్చినప్పుడు కూడా తన పార్టీకి ఇందిరమ్మపేరే పెట్టుకున్నాడు. ఆత్యయిక పరిస్థితి కారణంగా ఇందిర అప్రతిష్ఠపాలైన సందర్భంలో 1977లో జరిగిన సార్వత్రిక ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్ పార్టీకి ఘనవిజయం సాధించిన ఘనత కరుణాకరణ్ ది. కేరళ అసెంబ్లీలోని మొత్తం 140 శాసనసభ స్థానాలలో 111 స్థానాలను గెలుచుకోవడమే కాకుండా ఉన్న ఇరవై లోక్ సభ స్థానాలనూ కాంగ్రెస్ పార్టీ కైవసం చేసుకొని చరిత్ర సృష్టించింది. ఇందిరాగాంధీ కాంగ్రెస్ పార్టీని చీల్చిన రెండు సందర్భాలలోనూ కరుణాకరణ్ ఆమె వెంటే ఉన్నాడు. 1991లో రాజీవ్ హత్య కారణంగా కాంగ్రెస్ లో ఏర్పడిన గందరగోళ పరిస్థితిని చక్కదిద్దిన సీనియర్ నాయకుడు కరుణాకరణ్. అర్జున్ సింగ్, శరద్ పవార్, ప్రణబ్ ముఖర్జీ వంటి హేమాహేమీలను కాదని పీవీ నరసింహారావును ప్రధానిగా చేసేందుకు సోనియాను ఒప్పించి, కాంగ్రెస్ పార్లమెంటరీ పార్టీ సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసిన నాయకుడు కరుణాకరణ్. పీవీని ప్రధాని గద్దెపైన కూర్చోబెట్టడమే కాకుండా పీవీ ప్రభుత్వంపైన అవిశ్వాసతీర్మానంపై జరిగిన ఓటింగ్ లో ప్రభుత్వం కూలకుండా కాపాడిన కీర్తీ, అపకీర్తీ కూడా కరుణాకరణ్ దే. అవిశ్వాసతీర్మానాన్ని ఓడించి ప్రభుత్వాన్ని అయిదేళ్ళూ నడపడంలో సహకరించినందుకూ, ఆర్థిక సంస్కరణల అమలుకు పీపీ సర్కార్ లో పరిశ్రమల మంత్రిగా ఉంటూ దోహదం చేసినందుకూ కీర్తి దక్కింది. ప్రభుత్వాన్ని రక్షించేందుకు ఢిల్లీ వీధులలో జీపులో బూటాసింగ్ తో కలిసి తిరుగుతూ జార్ఖండ్ ముక్తి మోర్చాకు చెందిన పార్లమెంటు సభ్యులను నగదు చెల్లించి కొనుగోలు చేయడంలో పాలుపంచుకున్నందుకు కరుణాకరణ్ అపకీర్తి మూటగట్టుకోవలసి వచ్చింది.
పాతతరం వారికి రాజన్ అనే కోజికోడ్ ఇంజనీరింగ్ కళాశాల విద్యార్థి అదృశ్యం కేసు గుర్తు ఉంటుంది. ఆత్యయిక పరిస్థితిలో రాజన్ ను పోలీసులు అపహరించి, హింసించి, చంపివేశారన్న ఆరోపణలు దేశాన్ని అట్టుడిగించినప్పుడు కేరళ హోంమంత్రిగా కరుణాకరణ్ ఉన్నాడు. ఈ కేసులో న్యాయస్థానం చేసిన వ్యాఖ్యల కారణంగా పదవి కోల్పోయాడు. 1977లో ప్రమాణం చేసిన తర్వాత నెలరోజులకే ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేయవలసి వచ్చింది. కరుణాకరణ్ రాజకీయ జీవితానికి మచ్చ తెచ్చిన మరో ఉదంతం కుమారుడు మురళీథరన్ ను ముఖ్యమంత్రి చేయాలన్న ఆరాటం. పార్లమెంటు సభ్యుడిగా, ప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడుగా చేయగలిగాడు కానీ ముఖ్యమంత్రి పదవి కట్టబెట్టలేకపోయాడు. ఈ కారణంగానే తన కుడిభుజంలాగా రాజకీయాలలో ఎదిగిన ఏకే ఆంటోనీతో తలబడవలసి వచ్చింది. ఊమెన్ చాందీ, వయలార్ రవి వంటి శిష్యులను దూరం చేసుకోవలసి వచ్చింది. ఈ కారణంగానే సోనియాతో విభేదించవలసి వచ్చింది. అందుకే కాంగ్రెస్ పార్టీ నుంచి నిష్క్రమించి ఇందిరా కాంగ్రెస్ పేరుతో కొత్త పార్టీని నెలకొల్పవలసి వచ్చింది. తాత్కాలిక ఆగ్రహావేశాలతో సొంత పార్టీ పెట్టినప్పటికీ తాను జీవితాంతం కాంగ్రెస్ వాదినేనని కరుణాకరణ్ కు తెలుసు. కాంగ్రెస్ వాదిగానే ఏడుసార్లు కేరళ శాసనసభకు ఎన్నికైనాడు. నాలుగు విడతల కేరళ ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేశాడు. రెండు సార్లు లోక్ సభకూ, మూడు పర్యాయాలు రాజ్యసభకూ ఎన్నికైనాడు. 1967లో కేరళ శాసనసభలో కాంగ్రెస్ పార్టీకి మూడే మూడు స్థానాలు ఉండేవి. ఈ సంఖ్యను 1970నాటికి ముప్పయ్ కి పెంచడంలో కరుణాకరణ్ ది ప్రధాన పాత్ర. 1977లో కమ్మూనిస్టు కూటమికి వ్యతిరేకంగా కాంగ్రెస్ నాయకత్వంలో యునైటెడ్ డెమొక్రాటిక్ ఫ్రంట్ ను ఏర్పాడు చేసిన నాయకుడు కరుణాకరణ్. 1970 నుంచి కేరళలో కాంగ్రెస్ పార్టీ చరిత్ర రాయాలంటే కరుణాకరణ్ కు పెద్ద అధ్యాయమే కేటాయించాలి. ఆయన జీవితం కాంగ్రెస్ తో పెనవేసుకుపోయింది. అందుకే కుమార్తె పద్మజతో కలిసి చివరికి కాంగ్రెస్ పార్టీకి తిరిగి వచ్చాడు.
కరుణాకరణ్ అనేక యుద్ధముల ఆరియు తేరిన వృద్ధమూర్తి. మనసు చెప్పిననట్టు నడిచిన రాజకీయవేత్త. ఎన్ని సమస్యలు గుండెల్లో సుడులు తిరుగుతున్నా చిరునవ్వు చెదరని ప్రశాంత వదనుడు. కమ్మూనిస్టులతో వీధిపోరాటాలు చేసిన కాంగ్రెస్ యోధుడు. రాజీవ్ హత్య ఫలితంగా జాతీయ స్థాయిలో కాంగ్రెస్ పార్టీ సంక్షోభం నెలకొన్నప్పుడు తోటి దక్షిణాది నాయకుడిని ప్రధానమంత్రిగా నిలబెట్టి చరిత్ర సృష్టించిన కింగ్ మేకర్. కరుణాకరణ్ మరణంతో కేరళ రాజకీయరంగం అద్భతమైన ప్రతిభాపాటవాలు కలిగిన ఒక పాతతరం నాయకుడిని కోల్పోయింది. భారత రాజకీయ రంగం నుంచి దక్షిణాదికి చెందిన ఒక అతిరధుడు నిష్క్రమించాడు.
(24-12-2010)
తొంభై మూడు సంవత్సరాల నిండు జీవితం గడిపి పండులాగా రాలిపోయిన కరుణాకరణ్ ను కేరళ రాజకీయవాదులు ‘లీడర్’ అని పిలుస్తారు. అవును. అక్షరాలా కరుణాకరణ్ పదహారణాల లీడరే. ముందుండి పార్టీని నడిపించినవాడే. నిరంతరం పోరాడుతూ, పడుతూ లేస్తూ, దెబ్బలు కొడుతూ దెబ్బలు తింటూ, కలబడుతూ ముందుకు సాగినవాడే. నాలుగు తరాల నెహ్రూ-గాంధీ వంశానికి చెందిన అధినాయకులతో కలసి పని చేసిన పాతతరం నేతలలో బహుశా కరుణాకరణ్ చివరివాడు కావచ్చు. జవాహర్ లాల్ నెహ్రూ, ఇందిరాగాంధీ, రాజీవ్, సోనియాల నాయకత్వంలో కాంగ్రెస్ నాయకుడిగా కరుణాకరణ్ పార్టీకి సేవలందించారు. ఇందిరాగాంధీతో ఆయన అనుబంధం బలమైనది. 2005లో సోనియాతో విభేదాల కారణంగా కాంగ్రెస్ ని వీడి సొంత కుంపటి పెట్టుకోవలసి అవసరం వచ్చినప్పుడు కూడా తన పార్టీకి ఇందిరమ్మపేరే పెట్టుకున్నాడు. ఆత్యయిక పరిస్థితి కారణంగా ఇందిర అప్రతిష్ఠపాలైన సందర్భంలో 1977లో జరిగిన సార్వత్రిక ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్ పార్టీకి ఘనవిజయం సాధించిన ఘనత కరుణాకరణ్ ది. కేరళ అసెంబ్లీలోని మొత్తం 140 శాసనసభ స్థానాలలో 111 స్థానాలను గెలుచుకోవడమే కాకుండా ఉన్న ఇరవై లోక్ సభ స్థానాలనూ కాంగ్రెస్ పార్టీ కైవసం చేసుకొని చరిత్ర సృష్టించింది. ఇందిరాగాంధీ కాంగ్రెస్ పార్టీని చీల్చిన రెండు సందర్భాలలోనూ కరుణాకరణ్ ఆమె వెంటే ఉన్నాడు. 1991లో రాజీవ్ హత్య కారణంగా కాంగ్రెస్ లో ఏర్పడిన గందరగోళ పరిస్థితిని చక్కదిద్దిన సీనియర్ నాయకుడు కరుణాకరణ్. అర్జున్ సింగ్, శరద్ పవార్, ప్రణబ్ ముఖర్జీ వంటి హేమాహేమీలను కాదని పీవీ నరసింహారావును ప్రధానిగా చేసేందుకు సోనియాను ఒప్పించి, కాంగ్రెస్ పార్లమెంటరీ పార్టీ సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసిన నాయకుడు కరుణాకరణ్. పీవీని ప్రధాని గద్దెపైన కూర్చోబెట్టడమే కాకుండా పీవీ ప్రభుత్వంపైన అవిశ్వాసతీర్మానంపై జరిగిన ఓటింగ్ లో ప్రభుత్వం కూలకుండా కాపాడిన కీర్తీ, అపకీర్తీ కూడా కరుణాకరణ్ దే. అవిశ్వాసతీర్మానాన్ని ఓడించి ప్రభుత్వాన్ని అయిదేళ్ళూ నడపడంలో సహకరించినందుకూ, ఆర్థిక సంస్కరణల అమలుకు పీపీ సర్కార్ లో పరిశ్రమల మంత్రిగా ఉంటూ దోహదం చేసినందుకూ కీర్తి దక్కింది. ప్రభుత్వాన్ని రక్షించేందుకు ఢిల్లీ వీధులలో జీపులో బూటాసింగ్ తో కలిసి తిరుగుతూ జార్ఖండ్ ముక్తి మోర్చాకు చెందిన పార్లమెంటు సభ్యులను నగదు చెల్లించి కొనుగోలు చేయడంలో పాలుపంచుకున్నందుకు కరుణాకరణ్ అపకీర్తి మూటగట్టుకోవలసి వచ్చింది.
పాతతరం వారికి రాజన్ అనే కోజికోడ్ ఇంజనీరింగ్ కళాశాల విద్యార్థి అదృశ్యం కేసు గుర్తు ఉంటుంది. ఆత్యయిక పరిస్థితిలో రాజన్ ను పోలీసులు అపహరించి, హింసించి, చంపివేశారన్న ఆరోపణలు దేశాన్ని అట్టుడిగించినప్పుడు కేరళ హోంమంత్రిగా కరుణాకరణ్ ఉన్నాడు. ఈ కేసులో న్యాయస్థానం చేసిన వ్యాఖ్యల కారణంగా పదవి కోల్పోయాడు. 1977లో ప్రమాణం చేసిన తర్వాత నెలరోజులకే ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేయవలసి వచ్చింది. కరుణాకరణ్ రాజకీయ జీవితానికి మచ్చ తెచ్చిన మరో ఉదంతం కుమారుడు మురళీథరన్ ను ముఖ్యమంత్రి చేయాలన్న ఆరాటం. పార్లమెంటు సభ్యుడిగా, ప్రదేశ్ కాంగ్రెస్ అధ్యక్షుడుగా చేయగలిగాడు కానీ ముఖ్యమంత్రి పదవి కట్టబెట్టలేకపోయాడు. ఈ కారణంగానే తన కుడిభుజంలాగా రాజకీయాలలో ఎదిగిన ఏకే ఆంటోనీతో తలబడవలసి వచ్చింది. ఊమెన్ చాందీ, వయలార్ రవి వంటి శిష్యులను దూరం చేసుకోవలసి వచ్చింది. ఈ కారణంగానే సోనియాతో విభేదించవలసి వచ్చింది. అందుకే కాంగ్రెస్ పార్టీ నుంచి నిష్క్రమించి ఇందిరా కాంగ్రెస్ పేరుతో కొత్త పార్టీని నెలకొల్పవలసి వచ్చింది. తాత్కాలిక ఆగ్రహావేశాలతో సొంత పార్టీ పెట్టినప్పటికీ తాను జీవితాంతం కాంగ్రెస్ వాదినేనని కరుణాకరణ్ కు తెలుసు. కాంగ్రెస్ వాదిగానే ఏడుసార్లు కేరళ శాసనసభకు ఎన్నికైనాడు. నాలుగు విడతల కేరళ ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేశాడు. రెండు సార్లు లోక్ సభకూ, మూడు పర్యాయాలు రాజ్యసభకూ ఎన్నికైనాడు. 1967లో కేరళ శాసనసభలో కాంగ్రెస్ పార్టీకి మూడే మూడు స్థానాలు ఉండేవి. ఈ సంఖ్యను 1970నాటికి ముప్పయ్ కి పెంచడంలో కరుణాకరణ్ ది ప్రధాన పాత్ర. 1977లో కమ్మూనిస్టు కూటమికి వ్యతిరేకంగా కాంగ్రెస్ నాయకత్వంలో యునైటెడ్ డెమొక్రాటిక్ ఫ్రంట్ ను ఏర్పాడు చేసిన నాయకుడు కరుణాకరణ్. 1970 నుంచి కేరళలో కాంగ్రెస్ పార్టీ చరిత్ర రాయాలంటే కరుణాకరణ్ కు పెద్ద అధ్యాయమే కేటాయించాలి. ఆయన జీవితం కాంగ్రెస్ తో పెనవేసుకుపోయింది. అందుకే కుమార్తె పద్మజతో కలిసి చివరికి కాంగ్రెస్ పార్టీకి తిరిగి వచ్చాడు.
కరుణాకరణ్ అనేక యుద్ధముల ఆరియు తేరిన వృద్ధమూర్తి. మనసు చెప్పిననట్టు నడిచిన రాజకీయవేత్త. ఎన్ని సమస్యలు గుండెల్లో సుడులు తిరుగుతున్నా చిరునవ్వు చెదరని ప్రశాంత వదనుడు. కమ్మూనిస్టులతో వీధిపోరాటాలు చేసిన కాంగ్రెస్ యోధుడు. రాజీవ్ హత్య ఫలితంగా జాతీయ స్థాయిలో కాంగ్రెస్ పార్టీ సంక్షోభం నెలకొన్నప్పుడు తోటి దక్షిణాది నాయకుడిని ప్రధానమంత్రిగా నిలబెట్టి చరిత్ర సృష్టించిన కింగ్ మేకర్. కరుణాకరణ్ మరణంతో కేరళ రాజకీయరంగం అద్భతమైన ప్రతిభాపాటవాలు కలిగిన ఒక పాతతరం నాయకుడిని కోల్పోయింది. భారత రాజకీయ రంగం నుంచి దక్షిణాదికి చెందిన ఒక అతిరధుడు నిష్క్రమించాడు.
(24-12-2010)
కిరణ్‌కుమార్‌ అన్నీ సవాళ్లే
కాంగ్రెస్ మార్కు రాజకీయం రాష్ట్రంలో మరో సారి ఝలక్ ఇచ్చింది. ఒకే రోజులో పెను మార్పులు సంభవించాయి. ముఖ్యమంత్రి పదవి నుంచి కొణిజేటి రోశయ్య తప్పుకోవడం, గద్దెపైన కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి కూర్చోవడం కొన్ని గంటల వ్యవధిలో చకచకా జరిగిపోయాయి. అత్యంత ఆసక్తిదాయకంగా సాగిన ఈ నాటకం నీతి ఏమిటి? కాంగ్రెస్ అధిష్ఠానం వ్యూహం ఏమిటి?
ముఖ్యమంత్రి పదవిలో రోశయ్య సుఖంగా లేరని ఆయనే స్వయంగా అనేక సందర్భాలలో స్పష్టం చేశారు. ఇందుకు కారణం ఆయనకు రాజకీయ అనుభవం లేక కాదు. సామర్థ్యం లేక కూడా కాదు. సొంతబలం లేక. అధిష్ఠానం సహకారం లేక. వై ఎస్ రాజశేఖరరెడ్డి దుర్మరణం తర్వాత తాత్కాలికంగా తనకు ముఖ్యమంత్రి బాధ్యతలు అప్పగించారని రోశయ్యకు తెలుసు. అధిష్ఠానానిది సైతం అదే అభిప్రాయం. వచ్చిన అవకాశాన్ని రోశయ్య సద్వినియోగం చేసుకొని ఉంటే, చొరవతీసుకొని సమస్యలను పరిష్కరించి ఉంటే, సమర్థుడైన పాలకుడిగా పేరు తెచ్చుకొని ఉంటే బహుశా అధిష్ఠానం రోశయ్యను మార్చేది కాదు. పరిపాలనా దక్షుడుగా రోశయ్య నిరూపించుకోలేకపోవడంలో ఆయన తప్పు లేదు. తాత్కాలిక ముఖ్యమంత్రి కదా అని రోశయ్యకు అధిష్ఠానం స్వేచ్ఛ ప్రసాదించలేదు. మంత్రివర్గంలో మార్పులకు అనుమతించలేదు. కార్పొరేషన్ల చైర్మన్ల నియామకానికి కూడా అనుమతించలేదు.
రోశయ్య పొరపాట్లూ, పరిమితులూ, అధిష్ఠానం తప్పిదాలతో పాటు కొన్ని కొత్త సమస్యలు ఉత్పన్నమైనాయి. పాత సమస్యలు కొన్ని ఉధృతమై జటిలమైనాయి. పరిస్థితులు అదుపు తప్పినాయి. రాష్ట్రంలో పరిపాలన స్తంభించింది. అధిష్ఠానం జోక్యం చేసుకోక తప్పని పరిస్థితులు ఏర్పడినాయి.
వైఎస్ అకాల మరణం తర్వాత ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమం ఊపందుకున్నది. రోశయ్య పదవీబాధ్యతలు స్వీకరించి చేయీకాలూ కూడదీసుకునే లోగానే తెలంగాణ ఉద్యమం తీవ్రరూపం దాల్చింది. మరోవైపు వైఎస్ తనయుడు జగన్మోహన్ రెడ్డి తనకు ముఖ్యమంత్రి పదవి దక్కకపోవడంతో ఆగ్రహించి అసమ్మతివాదిగా మారిపోయారు. వైఎస్ మంత్రివర్గాన్నే యథాతధంగా కొనసాగించిన రోశయ్యకు మంత్రులు విధేయత చూపలేదు. కనీస గౌరవం కూడా ఇవ్వలేదు. జగన్మోహన్ రెడ్డి ఇంటికి వెళ్ళి ఆయనతో సమాలోచనలు జరిపి సచివాలయానికి రావడం మంత్రులకు ఆనవాయితీగా మారింది. మంత్రులను కట్టడి చేయడానికి దాదాపు సంవత్సరం పట్టింది. అధిష్ఠానం మద్దతు ఉన్నప్పటికీ రోశయ్య జగన్ కార్యకలాపాలను నిరోధించడంలో విఫలమైనారు. ఈ విషయంలో అధిష్ఠానానికి సైతం వైఫల్యమే. సోనియా సలహాను సైతం పెడచెవిన పెట్టి ఓదార్పు పేరుతో జిల్లాలలో విస్తృతంగా పర్యటిస్తూ ఉద్యమ సదృశంగా వైఎస్ విగ్రహాలను ఆవిష్కరిస్తూ ప్రజలను ఆకర్షిస్తున్న జగన్ ను నిలువరించడానికి అధిష్ఠానమే చర్యలు తీసుకోవాలని రోశయ్య భావించారు. రోశయ్య చొరవ తీసుకోవడం అవసరమని అధిష్ఠానం తలబోసింది. రోశయ్య బలహీనత కారణంగానే తెలంగాణ ఉద్యమం బలపడిందనే అభిప్రాయం కూడా అధిష్ఠానంలో ఉంది. అందుకే చిన్న చిన్న మార్పులు చేయడానికి కూడా రోశయ్యకు అనుమతించలేదు. రోశయ్య స్థానంలో మరొకరిని నియమించాలన్న ఆలోచన అధినేత్రికీ, భావి ప్రధానికీ చాలాకాలంగానే ఉన్నదని అర్థం చేసుకోవాలి. తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని అరికట్టడంలోనూ, జగన్ ను అదుపు చేయడంలో రోశయ్య విఫలమైనారన్నది అధిష్ఠానం నిశ్చితాభిప్రాయం.
తన బలహీనతలను రోశయ్య స్వయంగా వివరించి రాజీనామా చేస్తున్నట్టు మీడియా సమావేశంలో ప్రకటించారు. రోశయ్య స్థానంలో కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిని నియమించడంలో అధిష్ఠానం వ్యూహం ఏమిటి? కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి నుంచి అధిష్ఠానం ఏమి ఆశిస్తున్నది? కొత్త ముఖ్యమంత్రి సామర్థ్యం ఏపాటిది?
కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ఇంత వరకూ మంత్రిగా పని చేయలేదు. వైఎస్ మొదటి ఇన్నింగ్స్ లో చీఫ్ విప్ గా పని చేశారు. రెండో ఇన్నింగ్స్ ప్రారంభంలో శాసనసభాపతిగా నియుక్తులైనారు. కిరణ్ నియామకం వెనుక రెండు లక్ష్యాలు ఉన్నాయని అనుకోవచ్చు. ఒకటి, జగన్ ను అరికట్టడం. రెండు, డిసెంబర్ తర్వాత తెలంగాణ, సీమాంధ్ర ప్రాంతాలలో అల్లర్లు జరగకుండా నివారించడం.
జగన్ యువకుడు. కాంగ్రెస్ పార్టీలో ఆధిక్యం కలిగిన సామాజికవర్గానికి చెందిన నాయకుడు. వైఎస్ వారసుడు. రాయలసీమవాసి. కాంగ్రెస్ లో కొనసాగినా, సొంతపార్టీ పెట్టుకున్న కొరకరాని కొయ్యగా మారగల గండరగండడు. వజ్రం వజ్రేన భిద్యతే అన్న సూత్రాన్ని అనుసరించి అదే సమాజికవర్గానికి చెందిన, అదే ప్రాంతానికి చెందిన యువనాయకుడిని ముఖ్యమంత్రిగా నియమించడం ద్వారా జగన్ కు అధిష్ఠానం స్పష్టమైన సంకేతం పంపింది. కిరణ్ కుమార్ రెడ్డితో సహకరించి పనిచేస్తే సరేసరి, లేకపోతే యుద్ధమే అన్న హెచ్చరిక చేయడం అధిష్ఠానం అభిమతం. కేవీపీ సహకారం తీసుకుంటూ, జగన్ తో సాన్నిహిత్యం పాటిస్తూ అధిష్ఠానం అభీష్టాన్ని నెరవేర్చే చాకచక్యం, చాతుర్యం, చాణక్యం కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిలో ఉన్నాయని సోనియాకు నమ్మకం కలిగి ఉండాలి.
శ్రీకృష్ణ కమిటీ డిసెంబర్ చివరిలో నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత కేంద్ర ప్రభుత్వం ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా, ఏ నిర్ణయమూ తీసుకోకపోయినా తెలంగాణలోనో, సీమాంధ్రలోనో ఉష్ణోగ్రత పెరగడం, అల్లర్లకు దారితీయడం, శాంతిభద్రతల సమస్య ఏర్పడటం అనివార్యం. వయసు మీరిన కారణంగానో, అనారోగ్యం ఫలితంగానో, అనిశ్చితి వల్లనో, స్వభావరీత్యానో రోశయ్య ఖడ్గచాలనం చేయలేరు. గవర్నర్ నరసింహన్, డీజీపీ అరవిందరావుల ఆలోచనా విధానానికి తగిన వ్యక్తి ముఖ్యమంత్రిగా ఉండటం అవసరమని దేశీయాంగ మంత్రి చిదంబరం భావించి ఉంటారు. కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిలో కరుకుదనం, కచ్చితత్వం ఉన్నాయని చిదంబరం భావించి సోనియాను నమ్మించి ఉంటారు.
కిరణ్ కుమార్ ముఖ్యమంత్రి కావడం రాజకీయ పండితులను ఖంగు తినిపించింది. బుధవారం ఉదయం ముఖ్యమంత్రి మార్పు ఉంటుందంటూ అకస్మాత్తుగా వదంతులు రావడం, ఒంటి గంటకు ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేస్తున్నట్టు రోశయ్య ప్రకటించడం, మధ్యాహ్నం కల్లా అధిష్ఠానం నుంచి నలుగురు హేమాహేమీలు దూతలుగా రావడం, రాత్రి ఇరవై నిమిషాలలో కాంగ్రెస్ శాసనసభాపక్షం ప్రత్యేక సమావేశాన్ని ముగించడం, కొత్త నాయకుడిని ఎంపిక చేసే అధికారాన్ని సోనియాకు దఖలుపర్చుతూ తీర్మానం చేయడం, ఆ తర్వాత గంటలోపే సోనియాతో ఫోన్ లో మాట్లాడి కొత్త నాయకుడిగా కిరణ్ కుమార్ పేరును ప్రణబ్ ముఖర్జీ ప్రకటించి ఢిల్లీకి తిరిగి వెళ్ళిపోవడం చకచకా జరిగిపోయాయి. గురువారం మధ్యాహ్నం కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ఆంధ్రప్రదేశ్ పదహారవ ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణస్వీకారం చేశారు. ఇంత నాటకీయంగా మునుపెన్నడూ నాయకత్వం మార్పు జరగలేదు.
కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ముఖ్యమంత్రి అయిన తీరు కాంగ్రెస్ సాంప్రదాయ వ్యవహార శైలికి తాజా ఉదాహరణ. కాంగ్రెస్ పార్టీలోశాసనసభ్యుడు కావాలన్నా, మంత్రి కావాలన్నా, ముఖ్యమంత్రి కావాలన్నా పావులు ఎక్కడ ఎట్లా కదపాలో తెలియాలి. వైఎస్ లాగా పదహారు వందల కిలోమీటర్లు నడివేసవిలో కాళ్ళకు బొబ్బలు ఎక్కేటట్టు నడవనక్కరలేదు. జగన్ లాగా ప్రకాశం వంటి చిన్న జిల్లాలో ప్రజలను ఓదార్చడానికి ముప్పయ్ అయిదు రోజులు రాత్రింబవళ్ళు పరిశ్రమించి ఆరోగ్యం చెడగొట్టుకోనక్కర లేదు. శాసన సభ్యులను కూడగట్టనక్కరలేదు. సంతకాలు సేకరించనక్కరలేదు. డబ్బు సంచులు విప్పనక్కరలేదు. కుమారస్వామిలాగా హుటాహుటిగా దేశంలోని అన్ని నదులలో స్నానం చేయనక్కరలేదు. వినాయకుడిలాగా అధిష్ఠానదేవతల చుట్టూ ప్రదక్షిణం చేసి వారిని మెప్పిస్తే చాలు. తాజా పరిస్థితులను చక్కగా సద్వినియోగం చేసుకున్నందుకు కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిని అభినందించాలి. అధిష్ఠానం ప్రాధాన్యక్రమం ఏమిటో ఆయన గ్రహించారు. అధిష్ఠానం అభీష్టాన్ని రోశయ్య నెరవేర్చలేక పోతున్నారని తెలుసుకున్నారు. రోశయ్య చేయలేని పనులు తాను చేయగలనని అధిష్ఠానదేవతలకు నమ్మకం కలిగించారు. వారి విశ్వాసం సంపాదించారు. కొందరు మిత్రలు సహకారంతో, అధిష్ఠానం ఆశీస్సులతో చట్టసభాధ్యక్ష పదవి నుంచి నేరుగా ప్రభుత్వ అధినేత పదవికి అనాయాసంగా మారిపోయారు.
యువకుడూ, వివాదరహితుడూ అయిన కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి రాష్ట్రానికి సుస్థిరమైన, సమర్థమైన, జనరంజకమైన పరిపాలన అందిస్తారని ఆశిద్దాం. కానీ అధిష్ఠానం ఎజెండాను అమలు చేయడం సులభం కాదు. తెలంగాణ అంశం అత్యంత జటిలమైనది. వై ఎస్ కు కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి సన్నిహితుడే అయినప్పటికీ ముఖ్యమంత్రిగా ఆయనకు జగన్ మద్దతు లభించే అవకాశం లేదు. తాను ముఖ్యమంత్రి అయ్యేవరకూ ఆ స్థానంలో ఎవరు ఉన్నా వారిని ప్రతిఘటించడం, తొలగించడం జగన్మోహన్ రెడ్డి రాజకీయ అవసరం. ఈ రెండు సమస్యలనూ పరిష్కరించి ముఖ్యమంత్రిగా స్థిరపడాలంటే కిరణ్ కుమార్ రెడ్డికి అధిష్ఠానం ఆశీస్సులు మాత్రమే చాలవు. అదృష్టం కూడా దండిగా అవసరం.
25-10-2010
ముఖ్యమంత్రి పదవిలో రోశయ్య సుఖంగా లేరని ఆయనే స్వయంగా అనేక సందర్భాలలో స్పష్టం చేశారు. ఇందుకు కారణం ఆయనకు రాజకీయ అనుభవం లేక కాదు. సామర్థ్యం లేక కూడా కాదు. సొంతబలం లేక. అధిష్ఠానం సహకారం లేక. వై ఎస్ రాజశేఖరరెడ్డి దుర్మరణం తర్వాత తాత్కాలికంగా తనకు ముఖ్యమంత్రి బాధ్యతలు అప్పగించారని రోశయ్యకు తెలుసు. అధిష్ఠానానిది సైతం అదే అభిప్రాయం. వచ్చిన అవకాశాన్ని రోశయ్య సద్వినియోగం చేసుకొని ఉంటే, చొరవతీసుకొని సమస్యలను పరిష్కరించి ఉంటే, సమర్థుడైన పాలకుడిగా పేరు తెచ్చుకొని ఉంటే బహుశా అధిష్ఠానం రోశయ్యను మార్చేది కాదు. పరిపాలనా దక్షుడుగా రోశయ్య నిరూపించుకోలేకపోవడంలో ఆయన తప్పు లేదు. తాత్కాలిక ముఖ్యమంత్రి కదా అని రోశయ్యకు అధిష్ఠానం స్వేచ్ఛ ప్రసాదించలేదు. మంత్రివర్గంలో మార్పులకు అనుమతించలేదు. కార్పొరేషన్ల చైర్మన్ల నియామకానికి కూడా అనుమతించలేదు.
రోశయ్య పొరపాట్లూ, పరిమితులూ, అధిష్ఠానం తప్పిదాలతో పాటు కొన్ని కొత్త సమస్యలు ఉత్పన్నమైనాయి. పాత సమస్యలు కొన్ని ఉధృతమై జటిలమైనాయి. పరిస్థితులు అదుపు తప్పినాయి. రాష్ట్రంలో పరిపాలన స్తంభించింది. అధిష్ఠానం జోక్యం చేసుకోక తప్పని పరిస్థితులు ఏర్పడినాయి.
వైఎస్ అకాల మరణం తర్వాత ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమం ఊపందుకున్నది. రోశయ్య పదవీబాధ్యతలు స్వీకరించి చేయీకాలూ కూడదీసుకునే లోగానే తెలంగాణ ఉద్యమం తీవ్రరూపం దాల్చింది. మరోవైపు వైఎస్ తనయుడు జగన్మోహన్ రెడ్డి తనకు ముఖ్యమంత్రి పదవి దక్కకపోవడంతో ఆగ్రహించి అసమ్మతివాదిగా మారిపోయారు. వైఎస్ మంత్రివర్గాన్నే యథాతధంగా కొనసాగించిన రోశయ్యకు మంత్రులు విధేయత చూపలేదు. కనీస గౌరవం కూడా ఇవ్వలేదు. జగన్మోహన్ రెడ్డి ఇంటికి వెళ్ళి ఆయనతో సమాలోచనలు జరిపి సచివాలయానికి రావడం మంత్రులకు ఆనవాయితీగా మారింది. మంత్రులను కట్టడి చేయడానికి దాదాపు సంవత్సరం పట్టింది. అధిష్ఠానం మద్దతు ఉన్నప్పటికీ రోశయ్య జగన్ కార్యకలాపాలను నిరోధించడంలో విఫలమైనారు. ఈ విషయంలో అధిష్ఠానానికి సైతం వైఫల్యమే. సోనియా సలహాను సైతం పెడచెవిన పెట్టి ఓదార్పు పేరుతో జిల్లాలలో విస్తృతంగా పర్యటిస్తూ ఉద్యమ సదృశంగా వైఎస్ విగ్రహాలను ఆవిష్కరిస్తూ ప్రజలను ఆకర్షిస్తున్న జగన్ ను నిలువరించడానికి అధిష్ఠానమే చర్యలు తీసుకోవాలని రోశయ్య భావించారు. రోశయ్య చొరవ తీసుకోవడం అవసరమని అధిష్ఠానం తలబోసింది. రోశయ్య బలహీనత కారణంగానే తెలంగాణ ఉద్యమం బలపడిందనే అభిప్రాయం కూడా అధిష్ఠానంలో ఉంది. అందుకే చిన్న చిన్న మార్పులు చేయడానికి కూడా రోశయ్యకు అనుమతించలేదు. రోశయ్య స్థానంలో మరొకరిని నియమించాలన్న ఆలోచన అధినేత్రికీ, భావి ప్రధానికీ చాలాకాలంగానే ఉన్నదని అర్థం చేసుకోవాలి. తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని అరికట్టడంలోనూ, జగన్ ను అదుపు చేయడంలో రోశయ్య విఫలమైనారన్నది అధిష్ఠానం నిశ్చితాభిప్రాయం.
తన బలహీనతలను రోశయ్య స్వయంగా వివరించి రాజీనామా చేస్తున్నట్టు మీడియా సమావేశంలో ప్రకటించారు. రోశయ్య స్థానంలో కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిని నియమించడంలో అధిష్ఠానం వ్యూహం ఏమిటి? కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి నుంచి అధిష్ఠానం ఏమి ఆశిస్తున్నది? కొత్త ముఖ్యమంత్రి సామర్థ్యం ఏపాటిది?
కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ఇంత వరకూ మంత్రిగా పని చేయలేదు. వైఎస్ మొదటి ఇన్నింగ్స్ లో చీఫ్ విప్ గా పని చేశారు. రెండో ఇన్నింగ్స్ ప్రారంభంలో శాసనసభాపతిగా నియుక్తులైనారు. కిరణ్ నియామకం వెనుక రెండు లక్ష్యాలు ఉన్నాయని అనుకోవచ్చు. ఒకటి, జగన్ ను అరికట్టడం. రెండు, డిసెంబర్ తర్వాత తెలంగాణ, సీమాంధ్ర ప్రాంతాలలో అల్లర్లు జరగకుండా నివారించడం.
జగన్ యువకుడు. కాంగ్రెస్ పార్టీలో ఆధిక్యం కలిగిన సామాజికవర్గానికి చెందిన నాయకుడు. వైఎస్ వారసుడు. రాయలసీమవాసి. కాంగ్రెస్ లో కొనసాగినా, సొంతపార్టీ పెట్టుకున్న కొరకరాని కొయ్యగా మారగల గండరగండడు. వజ్రం వజ్రేన భిద్యతే అన్న సూత్రాన్ని అనుసరించి అదే సమాజికవర్గానికి చెందిన, అదే ప్రాంతానికి చెందిన యువనాయకుడిని ముఖ్యమంత్రిగా నియమించడం ద్వారా జగన్ కు అధిష్ఠానం స్పష్టమైన సంకేతం పంపింది. కిరణ్ కుమార్ రెడ్డితో సహకరించి పనిచేస్తే సరేసరి, లేకపోతే యుద్ధమే అన్న హెచ్చరిక చేయడం అధిష్ఠానం అభిమతం. కేవీపీ సహకారం తీసుకుంటూ, జగన్ తో సాన్నిహిత్యం పాటిస్తూ అధిష్ఠానం అభీష్టాన్ని నెరవేర్చే చాకచక్యం, చాతుర్యం, చాణక్యం కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిలో ఉన్నాయని సోనియాకు నమ్మకం కలిగి ఉండాలి.
శ్రీకృష్ణ కమిటీ డిసెంబర్ చివరిలో నివేదిక సమర్పించిన తర్వాత కేంద్ర ప్రభుత్వం ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా, ఏ నిర్ణయమూ తీసుకోకపోయినా తెలంగాణలోనో, సీమాంధ్రలోనో ఉష్ణోగ్రత పెరగడం, అల్లర్లకు దారితీయడం, శాంతిభద్రతల సమస్య ఏర్పడటం అనివార్యం. వయసు మీరిన కారణంగానో, అనారోగ్యం ఫలితంగానో, అనిశ్చితి వల్లనో, స్వభావరీత్యానో రోశయ్య ఖడ్గచాలనం చేయలేరు. గవర్నర్ నరసింహన్, డీజీపీ అరవిందరావుల ఆలోచనా విధానానికి తగిన వ్యక్తి ముఖ్యమంత్రిగా ఉండటం అవసరమని దేశీయాంగ మంత్రి చిదంబరం భావించి ఉంటారు. కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిలో కరుకుదనం, కచ్చితత్వం ఉన్నాయని చిదంబరం భావించి సోనియాను నమ్మించి ఉంటారు.
కిరణ్ కుమార్ ముఖ్యమంత్రి కావడం రాజకీయ పండితులను ఖంగు తినిపించింది. బుధవారం ఉదయం ముఖ్యమంత్రి మార్పు ఉంటుందంటూ అకస్మాత్తుగా వదంతులు రావడం, ఒంటి గంటకు ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేస్తున్నట్టు రోశయ్య ప్రకటించడం, మధ్యాహ్నం కల్లా అధిష్ఠానం నుంచి నలుగురు హేమాహేమీలు దూతలుగా రావడం, రాత్రి ఇరవై నిమిషాలలో కాంగ్రెస్ శాసనసభాపక్షం ప్రత్యేక సమావేశాన్ని ముగించడం, కొత్త నాయకుడిని ఎంపిక చేసే అధికారాన్ని సోనియాకు దఖలుపర్చుతూ తీర్మానం చేయడం, ఆ తర్వాత గంటలోపే సోనియాతో ఫోన్ లో మాట్లాడి కొత్త నాయకుడిగా కిరణ్ కుమార్ పేరును ప్రణబ్ ముఖర్జీ ప్రకటించి ఢిల్లీకి తిరిగి వెళ్ళిపోవడం చకచకా జరిగిపోయాయి. గురువారం మధ్యాహ్నం కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ఆంధ్రప్రదేశ్ పదహారవ ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణస్వీకారం చేశారు. ఇంత నాటకీయంగా మునుపెన్నడూ నాయకత్వం మార్పు జరగలేదు.
కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ముఖ్యమంత్రి అయిన తీరు కాంగ్రెస్ సాంప్రదాయ వ్యవహార శైలికి తాజా ఉదాహరణ. కాంగ్రెస్ పార్టీలోశాసనసభ్యుడు కావాలన్నా, మంత్రి కావాలన్నా, ముఖ్యమంత్రి కావాలన్నా పావులు ఎక్కడ ఎట్లా కదపాలో తెలియాలి. వైఎస్ లాగా పదహారు వందల కిలోమీటర్లు నడివేసవిలో కాళ్ళకు బొబ్బలు ఎక్కేటట్టు నడవనక్కరలేదు. జగన్ లాగా ప్రకాశం వంటి చిన్న జిల్లాలో ప్రజలను ఓదార్చడానికి ముప్పయ్ అయిదు రోజులు రాత్రింబవళ్ళు పరిశ్రమించి ఆరోగ్యం చెడగొట్టుకోనక్కర లేదు. శాసన సభ్యులను కూడగట్టనక్కరలేదు. సంతకాలు సేకరించనక్కరలేదు. డబ్బు సంచులు విప్పనక్కరలేదు. కుమారస్వామిలాగా హుటాహుటిగా దేశంలోని అన్ని నదులలో స్నానం చేయనక్కరలేదు. వినాయకుడిలాగా అధిష్ఠానదేవతల చుట్టూ ప్రదక్షిణం చేసి వారిని మెప్పిస్తే చాలు. తాజా పరిస్థితులను చక్కగా సద్వినియోగం చేసుకున్నందుకు కిరణ్ కుమార్ రెడ్డిని అభినందించాలి. అధిష్ఠానం ప్రాధాన్యక్రమం ఏమిటో ఆయన గ్రహించారు. అధిష్ఠానం అభీష్టాన్ని రోశయ్య నెరవేర్చలేక పోతున్నారని తెలుసుకున్నారు. రోశయ్య చేయలేని పనులు తాను చేయగలనని అధిష్ఠానదేవతలకు నమ్మకం కలిగించారు. వారి విశ్వాసం సంపాదించారు. కొందరు మిత్రలు సహకారంతో, అధిష్ఠానం ఆశీస్సులతో చట్టసభాధ్యక్ష పదవి నుంచి నేరుగా ప్రభుత్వ అధినేత పదవికి అనాయాసంగా మారిపోయారు.
యువకుడూ, వివాదరహితుడూ అయిన కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి రాష్ట్రానికి సుస్థిరమైన, సమర్థమైన, జనరంజకమైన పరిపాలన అందిస్తారని ఆశిద్దాం. కానీ అధిష్ఠానం ఎజెండాను అమలు చేయడం సులభం కాదు. తెలంగాణ అంశం అత్యంత జటిలమైనది. వై ఎస్ కు కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి సన్నిహితుడే అయినప్పటికీ ముఖ్యమంత్రిగా ఆయనకు జగన్ మద్దతు లభించే అవకాశం లేదు. తాను ముఖ్యమంత్రి అయ్యేవరకూ ఆ స్థానంలో ఎవరు ఉన్నా వారిని ప్రతిఘటించడం, తొలగించడం జగన్మోహన్ రెడ్డి రాజకీయ అవసరం. ఈ రెండు సమస్యలనూ పరిష్కరించి ముఖ్యమంత్రిగా స్థిరపడాలంటే కిరణ్ కుమార్ రెడ్డికి అధిష్ఠానం ఆశీస్సులు మాత్రమే చాలవు. అదృష్టం కూడా దండిగా అవసరం.
25-10-2010
Subscribe to:
Posts (Atom)